Φιλοσοφια και Δεοντολογια.

Σελίδα 3 από 4 Επιστροφή  1, 2, 3, 4  Επόμενο

Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφια και Δεοντολογια.

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Τετ Μαρ 13, 2013 2:46 pm

Δεν πηγαίνω σε γάμους από άποψη. Ποίο πολύ με φοβίζει η νύφη βαμμένη τζόκερ με το ξόβυζο κτλ. Όλοι τα ξέρετε φαντάζομαι. Ακόμη ποίο πολύ θλίβομαι όταν ωραία κορίτσια γίνονται αγνώριστα. Και φωτογράφο ρώτησα παλιά γιατί είναι οι περισσότερες έτσι καρναβάλια.

Πάντα φύσικα υπάρχουν και εξαιρέσεις
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Η Οδύσσεια ενός Tablet-Σφουγκαροξεσκονίστρας και η κοσμοπολίτικη Μύκονος

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Παρ Μαρ 15, 2013 9:33 pm

Επαναδημοσιεύω post που είχα ανεβάσει αλλού με αφορμή μια διαφήμιση εκείνων των ημερών μου με προκαλούσε να σπάσω την τιβι.

"Τόσο γρήγορα ξέχασες βρε χαζό τα διακοποδάνεια; Βρακί δεν είχες να αλλάξεις στον πισινό σου ενίοτε, μα έσπευσες να πας εκείνη την χρονιά στην Μύκονο με δανεικά και μάλιστα από τράπεζα, και μάλιστα με 18% επιτόκιο.

Βλέπεις ο γείτονας είχε πάει και εσύ πώς να μείνεις πίσω… Και ύστερα δεν άργησαν οι «γιορτές» και πήρες και εορτοδάνειο να ξεχρεώσεις μερικώς το διακοποδάνειο και να πάρεις και τίποτα για τα ανιψάκια σου. Πως θα πήγαινες με άδεια χέρια στα παιδιά την στιγμή μάλιστα που ο έτερος θείος τους γνώριζες πως δεν θα έχανε ουδεμία ευκαιρία να τους κουβαληθεί με το μεγαλύτερο και φαντασμαγορικότερο δώρο που κυκλοφορούσε; Βέβαια ποιος τα χ… τα παιδιά, κατά βάθος για να κάνει το κομμάτι του ίσως να είχε και αυτός δανειστεί από κάπου.

Και μετά πήραν τηλέφωνο να σου προσφέρουν ένα καταναλωτικό. Άδραξες την ευκαιρία και φεσώθηκες για τρίτη φορά. Με το καταναλωτικό έδωσες μερικές δόσεις των προηγουμένων και επιτέλους πήρες για την καλή σου την νέα επαναστατική σφουγκαροσιδερώστρα-αποροφητηροαπλώστρα (που να βρίσκεται τώρα; σε καμιά αποθήκη ξεχασμένη μάλλον) . Τουλάχιστον εκείνο το βράδυ κοιμήθηκες καλά.

Και ο καιρός πέρασε από τότε, και μόλις τον προηγούμενο μήνα κατάφερες να ξεχρεώσεις (στην καλύτερη) από όλα αυτά που άρχισαν κάπου στο 2003. Διπλά και τρίδιπλα τα πλήρωσες όλα και μυαλό δεν ξέρω αν έβαλες. Όμως θα το εξετάσω εγώ αυτό, με ένα απλό πείραμα. Θα έρθω και θα δω την έκφραση σου όταν κοιτάς αυτή τη νέα διαφήμιση. Πόσο γυαλίζει το μάτι σου; Πόσο εύκολα σε έπεισαν πως πρέπει να δώσεις το παλιό και να πάρεις νέο; Τόσο εύκολα ξεχνάς;;;

Και στο κάτω-κάτω από έκφραση και φωνή είναι αβάσταχτο το παλικάρι, τέτοια σου αξίζουν εσένα; Ναι;;; E, άρπα τον τότε!!!"


[youtube][Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.] [/youtube]
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφια και Δεοντολογια.

Δημοσίευση από -nikos- Την / Το Σαβ Μαρ 23, 2013 6:00 pm

άρε και εμάς δεν μας άφηναν να πάρουμε ουτε αεροβόλο...

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]


αυτός είναι πατέρας που σκέφτεται το παιδί του και
τις οικογένειες των φίλων του.

τελικά το μισό χέσιμο είναι η συγνώμη σε αυτόν τον κόσμο,,
και το άλλο μισό θα βρομάει για πάντα.

η ένωση όπλων της Αμερικής ζήτησε ειλικρινή? συγνώμη από
τους νεκρούς στο Κονέκτικατ,,
μα υποσχέθηκε να υποστηρίξει τις βιομηχανίες όπλων μιας
και πολλές οικογενειες θα έχαναν τις δουλειές τους αν απαγορεύονταν η
πώληση πολεμικών όπλων στους απλούς πολίτες.


[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
avatar
-nikos-

Μηνύματα : 724
Εγγραφή : 31/10/2012

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφια και Δεοντολογια.

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Κυρ Μαρ 24, 2013 5:46 pm

Νίκο ναι ούτε αεροβόλο να μην πάρουμε. Δεν θέλουμε (?) υποκατάστατα πέους. Άλλο το ένα άλλο το άλλο. Αυτοί όλοι να βάλουν ένα φράχτη γύρω από την τιμημένη τους αμερική και να κάτσουν από πίσω με τα όπλα τους να φυλάν από έχθρούς, ούτε να μπαίνει ούτε να βγαίνει κανείς, αι σιχτιρ ποιά...

Αυτό το παιδάκι αύριο θα σκοτωθεί σε κανένα ιράκ και τότε η μάνα του θα ανακαλύψει πως σκωτόθηκε τσάμπα και θα μυξοκλαίει, εγώ συγνώμη αλλά δεν θα την λυπηθώ τότε. Έως τότε θα κουνάνε οικογενειακώς σημαίες και θα μας τα πρήζουν

και το τραγούδι κολλάει
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]


"...
the dead are now buried and the plague is at its end
life for the people flowers again
they breathe fresh air like they did once before
and there is not a sound from beyond the castle walls
the bell has stopped
and only silence is heard
and the peasants outside wonder what happened within
in their bones they feel something is wrong
the bell has been silent much too long
for many days not one soul has stirred from the stone fortress where the rich people live
no one came and no one went
fear can do many strange things
and even though water ran low
their mouths burnt and bellys caked dry
not one person put a foot outside
no one had that much courage
for they feared the peasants and their world outside
so they played it safe and didn't move
but one by one they perished and died
"

avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Η τιμή και η αξία είναι δύο ξένες

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Πεμ Απρ 04, 2013 12:38 am

Τώρα αυτό που το θυμήθηκα? ... τέλος πάντων...

Ένα μεσημέρι του 92 πρέπει να ήταν, ανοίγω την TV και μετά από λίγο να ένα βίντεο κλιπ με μια γνώριμη φάτσα σε μια βέσπα επάνω αν θυμάμαι καλά, και πίσω του την Βέτα Μπετίνη. Ο νεαρός συντοπίτης και γνωστός μου από τις φιλαρμονικές και τα ωδεία είχε κάνει έαν βήμα παραπάνω στην δουλειά του.

Τελικά όλα έχουν μια τιμή (η αξία είναι άλλο πράγμα). Καταλάβατε νομίζω, και δεν αναφέρομαι προσωπικά, δεν με ενδιαφέρει σε τέτοιο επίπεδο. Απλά ήταν μια αφορμή σκέψης μέσω μιας ανάμνησης.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφια και Δεοντολογια.

Δημοσίευση από -nikos- Την / Το Παρ Απρ 05, 2013 5:36 pm


Ανησυχείτε πως στην κηδεία σας δεν θα συμμετάσχουν πολλοί άνθρωποι; Η εταιρεία Rent-A-Mourner μπορεί να σας βοηθήσει.




Η βρετανική Rent-A-Mourner μπορεί να σας νοικιάσει ανθρώπους για να θρηνήσουν και η κηδεία να έχει μεγάλη συμμετοχή. Όπως αναφέρεται στο newsfeed.time.com oι πενθούντες κοστολογούνται για 68 δολάρια το «κεφάλι» και θα εμφανιστούν στην κηδεία σας «ευγενικοί και ντυμένοι επίσημα».

Όπως διαφημίζει η εταιρεία, οι υπάλληλοί της κλαίνε και... κλαίνε και γενικά φαίνονται λυπημένοι, ωστόσο παραμένουν διακριτικοί και πάνω από όλα «επαγγελματίες».

Σημειώνεται πως οι πενθούντες προς ενοικίαση, ενημερώνονται και για τη ζωή του εκλιπόντος και είναι σε θέση επικοινωνήσουν με φίλους και συγγενείς, σαν να γνώριζαν πραγματικά τον εκλιπόντα.

«Το προσωπικό μας συναντιέται με τον πελάτη εκ των προτέρων για να συμφωνήσουν «την ιστορία», αφού το προσωπικό θα έπρεπε να γνωρίζει τον αποθανόντα είτε επαγγελματικά είτε κοινωνικά. Ενημερώνονται λοιπόν για το ιστορικό του θανόντος, τα επιτεύγματα, τις αποτυχίες, κλπ. ώστε να μπορούν να συνομιλούν με τους άλλους πενθούντες με αυτοπεποίθηση», λέει ο υπεύθυνος της εταιρίας σύμφωνα με το News247 που επικαλείται την Telegraph.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα του newsfeed.time.com η πρακτική είναι αρκετά διαδεδομένη σε χώρες της Αφρικής, αλλά και την Κίνα και την Μέση Ανατολή.
avatar
-nikos-

Μηνύματα : 724
Εγγραφή : 31/10/2012

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφια και Δεοντολογια.

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Παρ Απρ 05, 2013 8:36 pm

Από εμένα αν περίμεναν θα βαρούσαν μύγες καθώς ακριβώς μια τέτοια κατάσταση είναι ό'τι δεν θα ήθελα! Πλάκα πλάκα το έχω πει σε αυτούς που πρέπει και έτσι μάλον θα αποφευχθεί.

Τώρα για αυτούς που την βρίσκουν με τα ψεύτικα, τους βρίσκω πως είναι μια πολύ τίμια συμφωνία. Για 50-55 ευρώ ο άλλος έχει να κάνει πολύ δουλειά και καθόλου αρπαχτή. Μπράβο τα παιδιά, μου αρέσουν οι σωστοί επαγγελματίες και δεν ειρωνεύομαι καθόλου.
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

"Κάθοδος των Δωριέων"

Δημοσίευση από -nikos- Την / Το Τρι Απρ 23, 2013 12:14 pm

Η "Κάθοδος των Δωριέων" ή "Κάθοδος των Ηρακλειδών" είναι θεωρία ιστορική και γλωσσολογική σύμφωνα με την οποία περί τον 12ο αιώνα π.Χ. ελληνικά φύλα κατήλθαν από το βορρά προς την κυρίως Ελλάδα και την Πελοπόννησο με συνέπεια την καταστροφή του Μυκηναϊκού πολιτισμού.

Η σχετική παράδοση οφείλεται στον Ηρόδοτο (Ι, 56) ο οποίος πρώτος αναφέρθηκε στην "επιστροφή των Ηρακλειδών" στην Ελλάδα. Σύμφωνα με αυτή την παράδοση τα Δωρικά φύλα κινήθηκαν από την Φθιώτιδα προς την Πίνδο και κατόπιν στην Πελοπόννησο. Στην νεώτερη εποχή οι ιστορικοί και αρχαιολόγοι αναζήτησαν κάποια τεκμηρίωση αυτής της παράδοσης και επικαλέστηκαν ως μαρτυρίες την εισαγωγή της χρήσης του σιδήρου, το έθιμο της καύσης των νεκρών, την παραγωγή της πρωτογεωμετρικής κεραμικής και την καταστροφή των Μυκηναϊκών ανακτόρων.






Από τα γλωσσολογικά δεδομένα προκύπτουν επίσης ενδείξεις ότι η δωρική διάλεκτος ομιλείτο και κατά την μυκηναϊκή περίοδο αλλά ήταν κοινωνικά κατώτερη, δεν αναγραφόταν στις πινακίδες και εχρησιμοποιείτο εκτός των ανακτόρων.

Σύφωνα με τον καθηγητή Χρ. Ντούμα οι Δωριείς ήταν κάτοικοι της Ελλάδος που κάποτε εκτοπίστηκαν από τους Μυκηναίους σε ορεινές περιοχές, κάτι ανάλογο με αυτό που έχει συμβεί σε πολλούς πληθυσμούς στην ιστορία της Ελλάδας.
Στα ορεινά ασχολήθηκαν με την κτηνοτροφία και τη δασική οικονομία γι' αυτό η παράδοση τους χαρακτηρίζει ως οπισθοδρομικούς.

Κάποτε από τα ορεινά επέστρεψαν στα πεδινά στις αρχικές τους κοιτίδες όταν για άλλους λόγους παρήκμασαν τα ανακτορικά συγκροτήματα. Σημειώνεται ότι η λέξη "κατίοντες" που συναντάται στον Ηρόδοτο και αλλού σε σχέση με τους Δωριείς (ΙΧ, 26) έχει και την έννοια του "επιστρέφω από την εξορία". Η σύγχρονη ερμηνεία του "κατίοντες" ως "κατερχόμενοι" οφείλεται στην σύγχρονη χαρτογραφική απεικόνιση όπου ο βορράς είναι "πάνω" και ο νότος "κάτω".

Κατά μία ερμηνεία, το όνομα "Δωριεύς" δεν οφείλεται στην Δωρίδα, αλλά αντίστροφα αυτή η περιοχή ονομάστηκε έτσι λόγω των Δωριέων. Η κατάληξη -εύς υποδεικνύει επάγγελμα, ενώ η ρίζα δωρ- είναι γνωστή από τη μυκηναϊκή εποχή και σχετίζεται με τα δένδρα και τα ξύλα. Η εναλλαγή του όμικρον με το ωμέγα είναι συνήθης μεταξύ των διαλέκτων. Έτσι η λ. "Δωριεύς" πιθανώς δηλώνει τον ασχολούμενο με την ξυλεία, τον ξυλοκόπο. Είναι πιθανό ότι αργότερα η χρήση του όρου διευρύνθηκε ώστε να χαρακτηρίζει όλους τους "άξεστους" ελληνόφωνους, ανάλογα με τη σύγχρονη χρήση της λ. "βλάχος". Σχετικός θεωρείται και ο μύθος σύμφωνα με τον οποίο ο τελευταίος βασιλιάς Κόδρος, προκειμένου να σώσει τους Αθηναίους από τους Δωριείς, μεταμφιέστηκε σε ξυλοκόπο για να διεισδύσει στο στρατόπεδό τους.



avatar
-nikos-

Μηνύματα : 724
Εγγραφή : 31/10/2012

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Junky

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Παρ Απρ 26, 2013 8:06 pm

Επαναδημοσιεύω post που είχα ανεβάσει σε blog

Βιβλίο: Junky (μήπως είμαστε όλοι μας χωρίς να το γνωρίζουμε; )

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Πάνε πολλά πολλά χρόνια από τότε που διάβασα το Junky. Τέτοια εντύπωση μου προκάλεσε, που ήταν αδύνατον να ξεθωριάσει έστω και στο ελάχιστο έως και σήμερα.

Τόσο ευθύ και άμεσο, τόσο ιδιαίτερα γυμνό που δεν ξέρω πόσοι και αν, μπόρεσαν να γράψουν ποτέ σε αυτόν τον τόνο.

Χωρίς καμία απόκλιση προς κάθε εξωραϊσμό ή καταστροφολογία, χωρίς καμία απολύτως διάθεση για κριτική και κοινωνιολογικές αναλύσεις, ο Μπάροουζ καταγράφει ψυχρά σαν σε ντοκιμαντέρ την καθημερινότητα ενός junky, την δική του καθημερινότητα.

Δεν αναλώνεται σε ηθικολογίες μα ούτε και επικροτεί ή χαϊδεύει την κατάσταση. Δεν ψεύδεται για τις κάθε λογής παρανομίες μα ούτε και κάνει κήρυγμα για να σκορπίσει φόβους και ενοχές. Δεν διαστρεβλώνει αλήθειες, δεν διακηρύσσει όπως άλλοι πως από την πρώτη δόση γίνεσαι junky παρά πως χρειάζεται χρόνος, δεν χαρίζεται στο τέλμα που πέφτει αργότερα.

Τα πάντα είναι μία γυμνή καταγραφή γεγονότων. Τελεία.

Αυτό με κάνει να σκέφτομαι ότι τουλάχιστον αυτός είχε την διαύγεια να αντιληφθεί απόλυτα την κατάσταση. Είναι πολύ σημαντικό αυτό. Όπου, και όπως και αν βρίσκεσαι μέσα σε αυτό το «όπου», τουλάχιστον να καταλαβαίνεις περί τίνος πρόκειται, να μην έχεις την παραμικρή αυταπάτη. Ίσως αυτή η αντίληψη να είναι και το μοναδικό σου όπλο για να δράσεις εάν το επιλέξεις. Το ποια θα είναι η επιλογή σου και το πώς θα αγωνιστείς ή θα παραδοθείς για αυτή, αυτό είναι ένα άλλο κεφάλαιο.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Δεν μπορώ να σκεφτώ ότι junky είναι μόνο αυτός εξαρτάται από κάθε λογής ναρκωτικά. Δεν είναι junky εκείνος που έμαθε αδιαμαρτύρητα να λαδώνει κάθε λογής άνθρωπο και υπηρεσία, τόσο που να του φαντάζει πως αυτό είναι το κανονικό;

Junky δεν είναι εκείνος που θεώρησε ότι η επιδότηση σκοπό είχε να του εξασφαλίσει άγριες νύχτες στα σκυλάδικα της εθνικής;

Ο άλλος που θεωρούσε αυτονόητο να δηλώσει 100% καταστροφή της καλλιέργειας του για να επιδοτηθεί πολλαπλάσια όταν η ζημία μπορούσε να είναι μόνο 10%; Junky δεν είναι o κάθε έφηβος που το μόνο που μπορούσε να σκεφτεί είναι πως θα γίνει μοντέλο ή τραγουδιστής;

Junky δεν είναι ο κάθε ένας που ακολουθεί πιστά την «τεχνολογία» αλλάζοντας 3 φορές το χρόνο το κινητό του;

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Ο άλλος πάλι που νόμιζε πως τα χρήματα οι τράπεζες τα χάριζαν και με μία κάρτα μπορούσε σε μια μέρα να βγάλει τα απωθημένα του στην κατανάλωση πραγμάτων που πολύ σύντομα δεν θα είχε να αποπληρώσει τι είναι πάλι;

Εκείνος που έκανε τούμπες μπροστά σε κάθε πολιτικό γιατί νόμιζε πως έτσι θα έκλεβε και αυτός λίγους από τους τίτλους του, junky δεν είναι;

Όλοι εμείς που ανεχόμαστε ανθρώπους εντός της βουλής να μας κουνάν το δάχτυλο την ίδια στιγμή που τα έχουν αρπάξει άγρια τι είμαστε;

Ο κατάλογος είναι πολύ μακρύς και οδυνηρός, και τώρα τελευταία βλέπω να γινόμαστε junky των εκτάκτων φόρων. Εάν δεν έχουμε τουλάχιστον ένα νέο φόρο κάθε εβδομάδα θα αρχίσουν τα στερητικά…

Σημασία για αρχή έχει να το καταλάβουμε. Ότι είμαστε εξαρτημένοι από δάνεια, υποκλίσεις και 4Χ4 . Όταν το καταλάβουμε τότε ίσως και να ανοιχτεί εμπρός μας και μια πόρτα εναλλακτική. Η επιλογή κατόπιν είναι άλλο θέμα, μα τουλάχιστον θα υπάρχει.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφια και Δεοντολογια.

Δημοσίευση από -nikos- Την / Το Σαβ Απρ 27, 2013 10:58 am

[/b][Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]





Τη συνάντησα τυχαία, εκεί που προχωρούσα στενάζοντας σε μαύρα φαράγγια και χαράδρες. Στεκόταν στη μέση από ένα ξέφωτο, μ’ ένα ντουμάνι από αρωματικά να τη θυμιατίζει και μόλις με είδε μου είπε,


«Έλα εδώ, παιδί μου, θα πλαντάξεις πια. Κάτσε κάτω να τα πούμε.»



«Ναι, αλλά μη μ’ αρχίσεις στα ήξεις αφήξεις, να πεις δυο κουβέντες σταράτες, κι όχι απ’ τα μελλούμενα, απ’ αυτά που γίνονται και δεν καταλαβαίνω.»

Δεν της καλάρεσε, αλλά το δέχτηκε: «Ωραία, σ’ ακούω.»

«Πώς γίνεται να διαλύουν την κοινωνία μου, την πορεία δεκαετιών, τον κόπο γενιών που σακατεύτηκαν για μια προκοπή, και να το υπομένω;»

«Πόσων λαών και της πορείας τους σακάτεμα υπέμεινες όσο θυμάσαι τον εαυτό σου; Τα γνωστά, παιδιά να πεθαίνουν στην Αφρική για μια ασπιρίνη, ή ένα ποτήρι νερό, νάρκες βόμβες, άμαχοι ως παράπλευρες απώλειες. Ε. έχεις εκπαιδευτεί.»

«Δεν είναι δίκαιο αυτό. Δε μπορούσα εγώ να αλλάξω τον κόσμο.»

«Αφού δε μπορούσες, λούσου τον.»

«Δε βοηθάς.»

«Ούτε εσύ

«Κοίτα, να το πάρουμε πιο συγκεκριμένα. Πώς είναι δυνατόν, σε δημοκρατικό πολίτευμα, να με κυβερνάν άνθρωποι που ούτε εμπιστεύομαι, ούτε εκτιμάω, κι όλο μου τη φέρνουνε κι όλο τους βρίζω;»

«Το παράδοξο δεν καταλαβαίνω. Εκείνοι σ’ έχουνε για ηλίθιο κι άχρηστο, εσύ τους έχεις γι απατεώνες ή ανίκανους, μια χαρά συμπεθεριάζετε.»

«Πυθία, θα με νευριάσεις. Απλά, βρε κυρά μου, πώς γίνεται να ζω μέσα σ’ έναν παράδεισο, να μοσχομυρίζει ο τόπος, να κελαηδάνε πετροκότσυφες, και να μ’ έχουν κάνει με τα λεφτά τους και τις απειλές τους να βαδίζω και να παραμιλώ;»

«Γιατί σου παίζουνε ταμπούρλο κι εσύ χορεύεις.»

«Τώρα, αυτό το λες σαφές εσύ;»

«Σαφέστερο δε γίνεται.»

«Ξέρεις τι είναι ν’ ανάβεις τη λάμπα και να σκέφτεσαι το λογαριασμό που θα’ ρθει; Να μπαίνει ο μήνας και να μην έχεις μια δραχμή – ευρώ, οτιδήποτε, μην πιαστείς από κει – για να πορευτείς;»

[b]«Λοιπόν, δεν είσαι για προκοπή. Ζεις μια περιπέτεια.
Και κολύμπι θέλει, και τσαμπουκά θέλει, και να πετάξεις την ψευτιά από πάνω σου θέλει.
Ένα βλεφάρισμα του σύμπαντος είσαι, και μη με νευριάζεις άλλο. Αν περνάει κάτι από το χέρι σου, κάντο και τελείωνε.
Αν δεν
περνάει, σώπα και πάλι τελείωνε. Ή πήγαινε άκου τους πετροκότσυφες. Καλύτερα θα περάσεις –
κι εσύ και το δάσος κι εγώ.»
avatar
-nikos-

Μηνύματα : 724
Εγγραφή : 31/10/2012

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Αργοπεθαίνοντας στη 40η παράλληλο

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Δευ Απρ 29, 2013 7:56 pm

Ξύπνησα από έναν ακαθόριστο ρυθμικό θόρυβο. Ακαθόριστο αρχικά, καθώς ακόμη βρισκόμουν σε σύγχυση, εκείνη των πρώτων στιγμών ενός απότομου ξυπνήματος.

Σύντομα κατάλαβα πως ο από πάνω γείτονας κάτι μαστόρευε. Δεν πειράζει σκέφτηκα. Έτσι και αλλιώς είχα κοιμηθεί αρκετά και τίποτα συγκεκριμένο δεν με περίμενε έξω από το κρεβάτι. Έχει και μερικά θετικά η ανεργία σκέφτηκα. Τουλάχιστον είσαι αφεντικό του εαυτού σου και του επιτρέπεις να χουζουρεύει και να χασμουριέται χάσκοντας ασύστολα και επαναλαμβανόμενα. Πράγμα που κατόπιν θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε ένα ξεγυρισμένο αργόσχολο καφέ.

Τέτοιες ηδονικές στιγμές κάποτε ήταν απλά όνειρα. Η δουλειά ήταν εξουθενωτική και αδιάκοπη…

Εντωμεταξύ ο από πάνω συνέχιζε να κοπανά και σαν να μην έφτανε αυτό μπήκε στο χορό και το μωρό του, που άρχισε να κλαίει και να σκούζει, οπότε τίποτα άλλο δεν έμενε παρά να σηκωθώ πάραυτα. Λίγο εκνευρισμένος το ομολογώ.

Υπό άλλες συνθήκες τίποτα το εκνευριστικό δεν θα υπήρχε. Ήταν ήδη 9:30 και το να κοπανάει κάποιος γείτονας για τους δικούς του λόγους δεν ήταν κάτι τόσο τραγικό, ούτε και ένα μωρό που κλαίει έχει τίποτα το μεμπτό. Έλα όμως που ο συγκεκριμένος είναι ένας ελληνάρας!

Δεν έδινε φράγκο για το κοινόχρηστα (και εξαιτίας αυτού και μερικών ακόμη παγώσαμε όταν μας έκοψαν πέρσι το αέριο καταχείμωνα) γιατί «δεν είχε», την ίδια στιγμή που το Nova το πλήρωνε κανονικότατα, συχνά πυκνά παράγγελνε delivery, και έφτιαχνε επίσης και το εξοχικό του! Πως μετά να μην μου μπαίνουν κακές σκέψεις για αυτόν και το καημένο το μωρό που θα μεγαλώσει και κατά πάσα πιθανότητα θα γίνει και αυτό ένα ακόμη βόδι και μισό με τέτοια πρότυπα;;;

(Τελικά τον κανονίσαμε, και αφού δεν έπαιρνε με το καλό αναγκάστηκε να πληρώσει κατόπιν εκβιασμού όταν ο διαχειριστής βρήκε ένα αδύνατο και παράνομο σημείο στην υπόθεση του χεχε!)

Ένα γρήγορο ντουζ και κάτι για πρωινό στα πεταχτά και να σου φαρδύς πλατύς στον καναπέ με το φραπέ ανά χείρας και τα πόδια τεντωμένα. Χλιδή, απόλυτη χλιδή! Και τώρα; Η εύκολη λύση. Το τηλεκοντρόλ στο χέρι και αρχίζει το ζάπινγκ μπας και το μάτι ανοίξει. Και τότε το χάος!

Στο ένα κανάλι μία επανάληψη σειράς παραγωγής 1982 όπου τα παιδιά του σχολείου φορούσαν ακόμη ποδιές! Στο άλλο τα γνωστά τηλεπαράθυρα που ακόμη και αν οι δημοσιογράφοι δεν ήταν αυτό που θα λέγαμε γραφικοί και προσπαθούσαν να τα μαζέψουν, οι αξιότιμοι πολιτικοί προσκεκλημένοι τους επιδίδονταν στο σπορ «εσύ φταις – εγώ δεν φταίω» εξαπολύοντας κατηγορίες με υψωμένη φωνή. Στο επόμενο τα ίδια ή σχεδόν τέλος πάντων. Σε άλλο καταστροφολογία μέχρι εκεί που δεν πάει. Σε ένα άλλο κάποιος πουλούσε βιβλία με σκοπό να μας ανοίξει τα μάτια σχετικά με τα παιχνίδια διαφόρων σε βάρος της Ελλάδας. Σχέδια συνωμοσίας και κερδοσκοπίας κτλ κτλ κτλ. (κερδοσκοπίας του ιδίου μήπωςWink Την ίδια ώρα ένα τοπικό κανάλι μας ξεναγούσε στα ενδιαφέροντα σημεία της Συρίας και επεδίωκε να μας παρουσιάσει την εκεί ζωή. Μόνο που αυτό ήταν πριν την επανάσταση και η παραγωγή Β διαλογής φάνταζε ακόμη πιο παρωχημένη από όσο αρχικά ξεκίνησε. Η Βέφα πάλι παρουσίαζε συνταγές σε επανάληψη δεκαετίας.

Προφανώς θα συνέβαιναν και άλλα φοβερά και τρομερά μέσα στο κουτί εάν εξακολουθούσα το ζάπινγκ αλλά σας βεβαιώνω πως κάτι τέτοιο μου ήταν πλέον αδύνατον να το υποστώ οπότε και την έκλεισα. Οραματίστηκα τον εαυτό μου σαν τον De Niro στο Taxi Driver, να γκρεμίζει με την μπότα του αργά αργά το χαζοκούτι στο πάτωμα, και αυτό να βγάζει καπνούς και σπίθες. Αν θυμάστε κρατούσε και ένα πιστόλι με το οποίο έκανε νοητά πως την πυροβολεί.

Είμαι κατά της οπλοκατοχής τελεία και παύλα και δεν το συζητάω. Αυτά να τα αφήσουμε στα αμερικανάκια να σκοτώνονται μεταξύ τους ή στην καλύτερη να νομίζουν πως το μόριο τους είναι μεγαλύτερο καθώς το κρατάνε (το όπλο βρε!)…μα ποιος ξέρει τι μπορείς να κάνεις ο καψερός όταν έχεις φρικάρει τόσο; Από την άλλη μπότες δεν φορούσα ούτε και ο Τυραμόλα είμαι όποτε η TV την γλύτωσε και δεν μάζευα και τα σπασμένα.

Στην 40η παράλληλο δεν βρίσκεται μόνο (ένα τμήμα) της Καλιφόρνια. Είμαστε και εμείς, Χαλκιδική- Θεσσαλονίκη. Ζούμε στην μεγάλη Τεσσαρακοστή (Σαρακοστή εν συντομία) κάθε ημέρα του χρόνου, στο διηνεκές. Ημέρες νηστείας και σιωπής κατά την εκκλησία. Μήπως κάποιος μας κάνει πλάκα;

Συντεταγμένες Ελλάδος...

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφια και Δεοντολογια.

Δημοσίευση από -nikos- Την / Το Δευ Απρ 29, 2013 8:56 pm

Τέλειο ,,
μόνο που αναλογιζομενος τον γείτονα που δεν
έκοψε το νοβα
θα λεγα να επανεκτιμηθεί το πόσο βόδι είναι,, χαχα


και το καλύτερο σημειο για μένα ηταν το

''Τέτοιες ηδονικές στιγμές κάποτε ήταν απλά όνειρα. Η δουλειά ήταν εξουθενωτική και αδιάκοπη…''

σαν να περιγράφει την ζωή μου και τον καιρό που
τραγουδούσα ''ποτε θα τραγουδήσουμε τραγούδια αγαπημένα''του
χαρη-πανου κατσιμιχα.


[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
avatar
-nikos-

Μηνύματα : 724
Εγγραφή : 31/10/2012

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

pinocchio asasino

Δημοσίευση από -nikos- Την / Το Τρι Απρ 30, 2013 9:59 am

ενας γνωστός μου ,θα μπορούσες να τον πεις και φιλο με κάποια επιφύλαξη,,

σαν άλλος πινοκιο έπεσε στα δίχτυα κάποιου που θα τον οδηγήσει σε
περιπέτειες ,
λένε οτι οι μωροί έχουν
ενα φύλακα άγγελο η τουλάχιστον μια καλή νεράιδα που τους προστατεύει,,,


εγώ δεν είμαι τίποτα απο αυτά τα δυο, το μόνο
που μπορώ να κάνω για αυτόν είναι να του δώσω να διαβάσει την ιστορία του πινοκιο,,,

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
avatar
-nikos-

Μηνύματα : 724
Εγγραφή : 31/10/2012

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Ιστορίες από την κρύπτη

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Τρι Απρ 30, 2013 10:18 pm

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Το πρώτο εξάμηνο των σπουδών μου (και πάνε πολλά χρόνια), είχαμε καταλήψεις και τα γνωστά. Βραδάκι, χαβαλές, πανό και άλλα. Όλα εκείνα που συνθέτουν μια αξιοπρεπή κατάληψη. Είχε λίγο κρύο αλλά εμείς ήμασταν έξω θυμάμαι γύρω από μια φωτιά στο προαύλιο. Σε μία γωνία είχε ξεμείνει -ποιος ξέρει από πόσα χρόνια- ένα μεγάλο ξύλινο στροφείο, από αυτά που είναι τυλιγμένα επάνω τους χοντρά καλώδια (χωρίς το καλώδιο).

Έτσι όπως ήταν εκεί, σαν να μας προκαλούσε να το κάψουμε όπως θα καταλάβατε ήδη και φυσικά αν και αργήσαμε λίγο το κάψαμε και αυτό. Μα πώς έγινε και σε δύο, άντε τρία λεπτά εμφανίστηκαν τα ΟΝΝΕΔάκια;

Αρχηγός τους ήταν ένας ψηλός που πάντα φορούσε ένα μαύρο παλτό που τον έδειχνε ακόμη ψηλότερο. Αυτός στη μέση και αριστερά και δεξιά του από ένας ακόλουθος. Αν και δεν τους φαίνεται ίσως να εντρυφούν στον κινηματογράφο σκέφτηκα, μια και πρέπει να ομολογήσω η είσοδος τους ήταν κάπως κινηματογραφική. Το MATRIX φυσικά δεν είχε βγει ακόμη αλλά έτσι το αναφέρω να πάρετε μια εικόνα. Σταμάτησαν εμπρός στον τόπο του εγκλήματος και άρχισαν το κήρυγμα: Είπαν, είπαν, είπαν και δεν ξέρω γιατί αλλά θυμάμαι σαν να είναι τώρα δύο φράσεις:

1) Αυτό το «καρούλι» είναι τόσα χρόνια εδώ και κανείς δεν το έχει πειράξει (!).
2) Αυτό θα συζητηθεί (που καλέWink

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
O δράκουλας των Σερρών

Πέρασαν ένα-δυό εξάμηνα και έχουμε φοιτητικές εκλογές. Εμένα με ήξεραν όλοι που δεν θα τους χάριζα τίποτα. Από το τμήμα μου και από λίγο παρέα είχα γνωστά αρκετά ΠΑΣΠαπάκια.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
ΠΑΣΠαπάκι του τρόμου

Έρχονται λοιπόν και μου λένε: Έλα, δεν θα μας ψηφίσεις; Λέω γιατί; Είμαστε καλά παιδιά λέει. Μπραααααάβο λέω, να σας χαίρονται. Έλα ρε συ, θα στείλουμε αυτοκίνητο να σε πάρει από το σπίτι (!) (μα ποιος είμαι τέλος πάντων σκέπτομαι) Ρε τους λέω, δεν έχω κάρτα σίτισης, θα μου βγάλετε; Μέσα μου λέει, και δωμάτιο στην εστία αν θες, σίγα το δύσκολο. Ρε δε γ….. τους λέω και φεύγω.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
Ψάχνω το ΠΑΣΠαπί μου

Πέρασαν και τα χρόνια. Πως το έπαθα, πως την πάτησα έτσι δεν ξέρω και να που βρίσκομαι σε ένα δωμάτιο εγώ και ένας κομουνιστής. Είχε όλα τα εξαρτήματα του καλού κομουνιστή, γένια, τσάντα, ντύσιμο κτλ. Γιατί και πως βρέθηκα μόνος μαζί του ακόμη δεν μπορώ να καταλάβω, σπάω το κεφάλι μου αλλά έχω ένα κενό εδώ.

Αυτός πάλι όταν δεν μιλούσε με εκείνες τις «ακατανόητες» παρωχημένες λέξεις (όπως νομενκλατούρα –το λέω καλά;- προτεκτοράτο και άλλα συναφή), μου έλεγε τι καλά που είχε περάσει όταν είχε πάει πολύ μικρός με τους γονείς του σε συναυλία της Φαραντούρη στο παλέ ντε σπορ (εγώ πάλι όσο και να προσπαθώ, δεν μπορώ να βρω πότε και σε ποιόν έκανα τόσο μεγάλο κακό και τραβάω κάτι τέτοια κατά καιρούς)

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
Νομενκλατόριους Βιγλίζιους ατενίζει τη Μαρία

Πέρασε αρκετός καιρός από τον κύριο νομενκλατούρα και πάλι είχαμε καταλήψεις που κρατούσαν πολύ και θα χάναμε το εξάμηνο. Κάνουμε συνέλευση να δούμε τι θέλει ο λαός; να συνεχίσουμε με το φόβο να χάσουμε το εξάμηνο ή να σταματήσουμε; Είμαι μπροστά και μιλούν διάφοροι.

Κάποια στιγμή ανεβαίνει και μια κοπέλα από τους ανεξάρτητους αριστερούς. Έλεγε αυτή, έλεγαν οι από κάτω και σε μια στιγμή που μιλούσαν πολλοί μαζί την βλέπω να κουνά το χέρι σαν τον καραγκιόζη και με βραχνή φωνή να προσπαθεί να εξηγήσει πως ΔΕΝ θα χαθεί το εξάμηνο αν σταματούσαμε αμέσως. Τόσος αγώνας βρε κοπέλα μου, τόσες νύχτες στην καθοδήγα, τόσα υγρά όνειρα με τον Μαρξ και τον Ένγκελς και αυτό σε έτσουξε εσένα; (που της έριχνα και καμπόσα εξάμηνα και είχα και πιο πολύ ζόρι) ή να αγωνιστούμε καθώς μας καλούσατε έως τώρα;

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
Αριστεροαυτόνομοι-Στο γάμο του Καραγκιόζη

Και μέσα σε όλο αυτό, το περίεργο είναι πως όταν κάποιος μιλούσε και ήταν υπέρ της συνέχισης της κατάληψης των χειροκροτούσαν τα 2/3 του κόσμου. Μετά όταν κάποιος μιλούσε κατά της συνέχισης πάλι τα 2/3 τον χειροκροτούσαν! Τι γίνεται ρε παιδιά; κάποιο λάθος συμβαίνει! Κάνεις δεν το κατάλαβε αυτό νομίζω.

Τελείωσα και τη σχολή και πέρασαν και άλλα χρόνια. Επάνω στο ζάπινγκ πέφτω σε μια συγκέντρωση του εργατικού κέντρου Θεσσαλονίκης, -ή κάτι τέτοιο- και τι να δω; Περισσότερο από δέκα χρόνια μετά από τη νυχτα της νομενκλατούρας, πρώτος πρώτος με την τσάντα του και τα όλα του ο κύριος νομενκλατούρας. Μέχρι εδώ καλά, το περίεργο; Ήταν ακριβός ίδιος, μα εντελώς ίδιος με εκείνη τη νύχτα!

Εάν δεν είναι ο Dorian Gray, ίσως να το ρίξω και εγώ στις νομενκλατούρες μπας και αυτή είναι ή λύση της αντιγήρανσης!

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
Bela Lugosi is not dead

Βαρέθηκα...
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφια και Δεοντολογια.

Δημοσίευση από -nikos- Την / Το Τετ Μάης 01, 2013 10:10 am

Για αυτό σε πάω φίλε Χρήστο, γιατί
πάντα μου βγάζεις τον καλύτερο εαυτό μου, και μου θυμίζεις πράγματα που νόμιζα οτι
είχα ξεχάσει.

έτσι περί αιωνιας νεότητας..

Κάποτε σε ενα χωρίο ηταν δυο νεαροί φίλοι, που έκαναν πολύ καλή παρέα,

ο ένας ηταν σιδεράς και ειχε μάθει την τέχνη του πατέρα του και ο άλλος ηταν
μουσικός και πολύ καλος στο βιολί.

συζητούσαν μια μέρα για τα όνειρα τους και το μελλον τους και
λεει πρώτος ο σιδεράς.
''Αγαπώ την Χρυσάνθη που μένει στο τέλος του δρόμου και αυτό που ονειρεύομαι
για το μελλον είναι να την παντρευτώ και να δουλεύω το σιδεράδικο του πατέρα
μου, και εύχομαι να μου χαρίσει ο θεός ένα γιο για να του μάθω και εγώ με την σειρά μου
την τέχνη σε εκείνον....'
'

''ΕΓΩ ... είπε ο βιολιστής Δεν έχω τετοια όνειρα, γιατί ει μουν τις προάλλες στο
πανηγύρι στο χωρίο ''τρεις βρύσες'' και δεν μπορείς να φανταστείς πόσο διασκεδάσαμε..
επί τεσσερις μέρες χορεύαμε και γλεντούσαμε με μουσική και φαγητό και αφθονο γλυκό κρασί
''

''Το ονειρο μου είναι να πάρω το βιολι μου και να πηγαίνω απο πανηγύρι σε πανηγύρι και
να ζήσω όλη μου την ζωη με μουσική και διασκέδαση,,, δεν υπάρχει καλύτερο από
αυτό,,, μάλιστα εχω ακούσει οτι υπάρχει μια πόλη οπού έχουν πανηγύρι ΟΛΟ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ !!!!
Αν καταφέρω να βρω αυτή την πόλη τότε θα εχω εκπληρώσει το όνειρο μου.''


έτσι περνούσαν οι μέρες μέχρι που μετά από ενα χρόνο πάει
τρέχοντας ο βιολιστής στον φίλο του τον σιδερά και του λεει=

''Είμαι πολύ χαρούμενος............... γνώρισα ενα συγκρότημα μουσικών που
παίζουν σε πανηγύρια και θέλουν εναν βιολιστή στην παρέα τους,, είναι
η ευκαιρία μου που τοσο ονειρευόμουν και ίσως βρούμε και την πόλη όπου
το πανηγύρι κρατάει για πάντα......''



έτσι είπε και αφού αποχαιρέτησε τον φίλο του με βήμα γοργό πήγε να συναντήσει τους
καινούριους του φίλους τους μουσικούς..

τα πράγματα ηταν όπως τα περίμενε, πηγαίναν απο πανηγύρι σε πανηγύρι και απο γιορτή
σε γιορτή σχεδόν γυρίζοντας όλον τον κόσμο μιας και όταν στην μια πόλη
τελείωνε το πανηγύρι άρχιζε σε μια άλλη πόλη αρκετά μακρυά απο την προηγούμενη,,

σε κάθε πόλη που πηγαινε ο βιολιστής πάντα ρωτούσε για το που είναι
η πόλη όπου η γιορτή δεν σταματάει πότε,, και συνήθως του λέγαν οτι
είναι η επόμενη..........................

έτσι ο νεαρός μουσικός πλησίασε μια ακόμη πολη όπου θα γίνονταν πανηγύρι σε δυο μέρες όπως
είχε μάθει,,,,ετσι βρήκε την ευκαιρία να πάει στην αγορά
μήπως βρει πληροφορίες για την πόλη που έψαχνε, την πόλη οπου η γιορτή κρατάει όλον τον χρόνο.

από μαγαζί σε μαγαζί έτσι εφτασε μπροστά και σε ένα σιδεράδικο,,
ο γερο-σιδεράς μεσόκοπος βγήκε κουρασμένος στην εξώπορτα και υποδέχτηκε τον
νεαρό που χωρίς να χάσει χρόνο τον ρώτησε =

''Καλήμερα καλέ μου άνθρωπε, μήπως εχεις ακούσει για μια πόλη όπου η
γιορτή δεν τελειώνει πότε ??''

Ο σιδεράς αποκρίθηκε =
''δεν ξερω καμια τετοια πόλη όμως όταν ήμουν νέος είχα έναν φίλο που
μου είχε πει οτι θα την έψαχνε να την βρει,,,,, από τοτε περάσαν 50 χρόνια και δεν
επέστρεψε,, ετσι νομίζω οτι την βρήκε''


''ευχαριστώ κάλε μου άνθρωπε'' ειπε ο μουσικός και έφυγε σαστισμένος

''να πας στο καλό νεαρέ μου '' τον χαιρέτησε ο σιδεράς και έκλεισε την πόρτα πίσω του.


ο μουσικός έφυγε τρέχοντας προς το δάσος με δάκρυα να τρέχουν στο πρόσωπο του,,
κάθισε στην ριζά ενος δένδρου και έκλαψε και έκλαψε και έκλαψε................









την άλλη μέρα τα νεα διαδόθηκαν γρήγορα στην πόλη,,
βρήκαν
λέει έναν γερο νεκρο στο δασος.......
είχε
λέει και ένα βιολί στην αγκαλια του.
avatar
-nikos-

Μηνύματα : 724
Εγγραφή : 31/10/2012

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφια και Δεοντολογια.

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Τετ Μάης 01, 2013 7:40 pm

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
(Image by chris73)

Και να που φτάσαμε. Δεν είναι απαραίτητη μια απεργία (όπως αναφέρει το γνωστό άσμα με το οποίο μεγάλωσαν δύο γενεές κουμουνιστοαναρχοαυτόνομων, και λοιπών πολιτικών (παρα)μορφωμάτων ) για να επιτύχουμε την ψύξη της καμίνου και ως συνεπακόλουθο αυτού, την ψύξη της καπνοδόχου που τη συνοδεύει.

Έκλεισαν από μόνες τους. Η πιο σωστά, κάτι έγινε εκεί επάνω στο αποχαυνωμένο ζάπινγκ, επάνω στον καναπέ μας, πατήσαμε το κουμπάκι και εξ αποστάσεως, χωρίς μεγάλο κόπο, τσουυυυυυυπ! Κλείσαμε την παροχή.

Τώρα αναζητούμε υπευθύνους (όχι εμείς δε φταίμε!) και κρυβόμαστε πίσω από την πόρτα μην και μας βρει η δασκάλα και μας ρίξει καμιά ξυλιά. Εκεί στα σκοτεινά όμως, πίσω από την πόρτα καραδοκεί ο μπαμπούλας που θέλουμε να αγνοήσουμε. Βρε μήπως να φανερωθώ να μου τις βρέξει λίγο μπας και ξυπνήσω;

Τι κάνετε μωρεεεεεεεεεέ! Σταματήστε το κάρβουνό! Όχι άλλο κααααααάρβουνο!
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

σχολική έκθεση με τίτλο ''ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ''

Δημοσίευση από -nikos- Την / Το Σαβ Μάης 04, 2013 9:18 am

νομίζω ήμουν περίπου 11 χρόνον,, τότε έκανα παρέα
με ενα παιδί,, τον λέγαν Γιωργο,,,
ηταν ψυχοπαθής με την κακή έννοια με κληρονομικό χάρισμα,, η γιαγιά του ηταν
ψυχό και ο πατέρας του επιληπτικός,,, όμως επειδη ειχαμε μια
μακρινή συγγένεια απο την πλευρά της μανας του-τριτα-τέταρτα ξαδερφια η κάτι τετοιο
έτσι αναγκαζόμουν να τον κάνω παρέα,,,μιας και στα μάτια
των μεγάλων φαίνονταν άκακος [μέχρι που έκαψε το σπίτι του..... μετά ξέκοψα χαχαχα]

τεσπα,, ο ''φιλος'' μου ο Γιώργος ηρθε ολο χαρά μια μέρα και
μου είπε με τρελό ενθουσιασμό,,=

''πάμε στα σφαγεία αύριο ?? πήγα σήμερα και ηταν ωραία,, θα τους βοηθήσουμε [τους σφαγείς]
και στο τέλος θα μας δώσουν και κρέας''


μιας και δεν είχα και τίποτα καλύτερο να κάνω σκεπτόμενος και
το όφελος του κρέατος του απάντησα = ''ένταξη πάμε''

μάλιστα μου ειπε οτι θα έρχονταν να με πάρει απο το σπίτι για να μην αργήσουμε, μιας
και το σφαγείο ηταν 4 χιλιόμετρα πιο κάτω και θα πηγαίναμε με τα πόδια.

ετσι την άλλη μερα βρέθηκε ο Νικος [εγω δηλαδη] και ο Γιωργος [ψυχο] στο
σφαγείο αρκετά νωρίς,, περίπου 7 η ώρα το πρωί.
εκεί συναντήσαμε τον μπάρμπα Νικο που ηταν εργαζόμενος εκει,, τον κυρ χρηστό που
ηταν υπεύθυνος καθαριότητας και δυο-τρεις ακόμη που δεν τους θυμαμαι αυτή τη στιγμή.

μας είπαν οτι ήρθαμε στην ώρα μας και το φορτιγο με τα γουρούνια θα ρχονταν
απο στιγμή σε στιγμή.... μάλιστα ο Γιώργος μου είπε σχεδόν συνωμοτικά οτι =

''σήμερα είναι τυχερή μέρα γιατί θα σφάξουν και μια αγελάδα''

πριν έρθουν τα γουρούνια όμως ηρθε ενα φορτηγό με γίδες και έναν τράγο,,
οι σφαγείς αναστατωθηκαν γιατί έπρεπε να σφαχτούν οι γίδες πριν
έρθουν τα γουρούνια,,, και με ανομολόγητες βρισιές τρεις από αυτούς
άρπαξαν απο ενα μαχαίρι και άρχισαν να τραβάνε τις γίδες απο την καρότσα
του φορτηγού,, και
με μια κίνηση γονάτιζαν πάνω στην κοιλια του ζωου και με πριονωτές κινήσεις
κoβαν τους λαιμούς τους μέχρι το κόκαλο,,, ομως δεν κοβαν το κεφάλι
εντελως για να το πάρει ο κρεοπώλης ολοκληρο,,,,μετα το
δίναν σε άλλους τρεις εργαζόμενους που περνάν το άψυχο σώμα και το κρεμούσαν
σε τσιγκέλια τρυπώντας τους κνημιαιους τένοντες και με ένα κομπρεσέρ
ανοίγοντας μια τρυπά στο μπροστινό πόδι του ζώου το φούσκωναν σαν μπαλόνι
για να διαχωριστεί το σωμα απο το δέρμα του ζώου.

πρεπει να ηταν περίπου 30 γιδες-κατσικάκια-και ένας τράγος και σε 15 λεπτά είχαν μετατραπεί
σε σώματα κρεμασμένα στα τσιγκέλια,, και ο κυρ χρηστός με το λάστιχο ξέπλενε τα αίματα
που καταλήγουν σε ενα αυλάκι στο πάτωμα που ηταν ειδικά για αυτή την χρήση.


Στην εισοδο της αυλης του σφαγείου πρόβαλε ενα πορτοκαλι φορτηγό
που ηταν φορτωμένο με γουρούνια,
τα γουρούνια ηταν τοσα που δεν φαίνονταν η λαμαρίνα της καρότσας και
έτσι όπως ηταν στριμωγμενα μας κοιτούσαν με απορια,, εγω αποσβολωμένος απο
την προηγούμενη σφαγή παρατηρούσα απο μια άκρη ενω ο φίλος μου ο Γιώργος
έπαιζε με το κομπρεσέρ και τα φουσκωμένα κατσίκια φουσκώνοντας τα μεχρι
να αρχίσει να ξεφευγει ο αέρας απο τους κομμένους λαιμούς......

τοτε ειδα τον μπαρμπα Νικο να εχει στο χερι του μια σωληνα γαλβανιζε περιπου 1/2 ινζα
την οποία την ειχε γεμίσει με μόλυβδο για να είναι πιο βαριά,,να
ανεβαίνει στην καρότσα του φορτηγού μαζί με τα γουρούνια.....

και άρχισε να τα χτυπά στο κεφάλι με όλη του την δύναμη,, τα γουρούνια τρέχαν
να ξεφύγουν ουρλιάζοντας μα το μόνο που μπορούσαν να πάνε ηταν
πάνω στα σώματα των αναίσθητων απο τα χτυπήματα γουρουνιών,, μάλιστα
και ο μπάρμπα Νικος πατούσε πάνω τους για να φτάσει κοντά στα γουρούνια που
είχαν ακόμη τις αισθησεις τους,, πρέπει η ολη φαση να κράτησε κάνα 10 λεπτό κραυγών
απόγνωσης και πόνου των γουρουνιών μέχρι που σώπασαν όλα........

μετά τραβώντας τα και σέρνοντας τα μέσα στο σφαγείο ενα-ενα τους κοβαν
το λαιμό και κρατώντας τα καλά κάρφωναν ενα μακρύ μαχαίρι μέσα στο στήθος τους
τρυπώντας την καρδιά των γουρουνιών,, συνήθως τοτε συνέρχονταν το γουρούνι και
με κομμενο τον λαιμό του προσπαθούσε να ξεφύγει απο τους σφαγείς του.

δεν κατάλαβα γιατί δεν το άφηναν να πεθάνει αφού του ειχαν κόψει τον λαιμό, ετσι
ρώτησα κάποιον και μου είπε ότι καρφώνουν την καρδιά για να μεινει το αίμα μέσα στο
ζώο και έτσι να εχει περισσοτερο βάρος.

ενώ εμεις παίζαμε με τα λάστιχα του κομπρεσέρ και που και που κουβαλούσαμε τα
δερματια απο τα γδαρμένα ζωα στο σειμιο που μας είχαν υποδείξει οι μεγαλύτεροι,
εφτασε στην αυλη του σφαγείου ενα φορτηγό που ειχε μια γρια αγελαδα πάνω στην
καρότσα της,,,
και πήγαν δυο απο τους εργάτες και μαζί με τον οδηγό κατέβασαν με προσοχή
το ζώο απο την καρότσα σε ενα σκαλοπάτι απο τσιμέντο που όπως κατάλαβα
ηταν εκεί για να εξυπηρετεί αυτόν τον σκοπό,, και σέρνοντας την αγελάδα από
τον χαλκά που είχε στην μύτη της [τοτε κατάλαβα γιατί οι αγελάδες έχουν χαλκά στην μύτη]
την οδήγησαν μέσα στο σφαγείο σε μια διχάλα που ταίριαζε στον λαιμό της αγελάδας,,
αυτή η διχάλα ηταν σιδερένια και πολύ καλά στερεωμένη στο έδαφος-δάπεδο του σφαγείου,

αφού στερεώθηκε το κεφάλι της αγελάδας στην διχάλα το δεσαν με ενα σχοινι καλά-καλά
και βύθισαν ενα μακρύ μαχαίρι στο σβερκο του ζωου,,
η αγελάδα τραντάχτηκε και κατέρρευσε στα ποδια της ενω ταυτόχρονα αφόδευσε
προκαλώντας τα γέλια των σφαγέων και ο κυρ Χρηστος έτρεξε με το λάστιχο
να ξεπλύνει τα αίματα και τα κόπρανα του ζώου.




Νομίζω οτι εκείνη την μέρα μεγάλωσα από τα 11 μου χρόνια τουλάχιστον
αλλά 10,, μαλλον όμως άπλα έχασα 10 χρόνια αθωότητας και χαρούμενων
αγελάδων που βόσκουν στα καταπράσινα λειβαδια με την γκομενάρα την
μικρή ολλανδεζα,,




avatar
-nikos-

Μηνύματα : 724
Εγγραφή : 31/10/2012

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφια και Δεοντολογια.

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Σαβ Μάης 04, 2013 6:35 pm

Νομίζω πως όλοι θα έπρεπε από νωρίς να έχουμε συναίσθηση και επάφη με τέτοιους κύκλους ζωής και να μην ζούμε σε αποστειρωμένες καταστάσεις αλλά για εμένα το θέμα είναι αλλού.

Πως θεωρούμε δεδομένη την ανωτερώτητα μας επί αυτών των ζωντανών, και αντί να συνειδητοποιούμε πως αυτά έχουν κάνει τόσα για εμάς και αξίζουν σεβασμό, το μόνο που κάνουμε είναι να τους φερόμαστε βάναυσα χωρίς λόγο και να τα κοροιδεύουμε (γουρούνι!) Μπορείτε να σκεφθείτε πόσοι θα είχαν πεθάνει από την πείνα αν δεν υπήρχαν τα γουρούνια? Πόσα έχουν προσφέρει στην ιατρική?. Ξέρω ανθρώπους που είναι τρεις φορές ηλιθιότεροι από τα γουρούνια που παρεπιπτόντος είναι εξυπνότερα από τους σκύλους.

Όταν τρέξει το αίμα, το ζώο ξυπνά μέσα μας και για κάποιους είναι μια ευκαιρία να ηδονιστούν και να κανιβαλίσουν εκ του ασφαλούς.
Τον υπόλοιπο καιρό βρίσκουν καρικατούρες τύπου Καιάδα να ρίξουν το φταίξιμο και να προσωποποιήσουν την καφρίλα. Αυτοί βλέπεις είναι ευγενείς...

Σας ευχαριστώ

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

εσένα δεν σε τρώω αλλά μην νομίζεις πως σε ξέχασα!
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφια και Δεοντολογια.

Δημοσίευση από Admin Την / Το Σαβ Μάης 04, 2013 7:45 pm


Το ανησυχητικό είναι οτι το απολαμβάνω ...
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

_________________
'' Μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας, που μας πνίγει από
παντού, παρηγοριέμαι ότι κάπου, σε κάποιο καμαράκι, κάποιοι
πεισματάρηδες αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά "

Οδυσσέας Ελύτης "Μικρά έψιλον "
avatar
Admin
Admin

Μηνύματα : 820
Εγγραφή : 23/10/2012
Ηλικία : 55
Τόπος : Σέριφος

http://electronics.forumgreek.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφια και Δεοντολογια.

Δημοσίευση από -nikos- Την / Το Σαβ Μάης 04, 2013 8:13 pm

η καλύτερη αντιμετώπιση ηταν αυτή των
ινδιάνων, που σκότωναν μόνο οσα χρειάζονταν και
δεν είχαν γιορτές όπου νηστευεις 20 μέρες για να
ξεσκιστείς στην κρεατοφαγία την εικοστή πρώτη μέρα.....

κατά τα άλλα δεν είμαι υπέρ της χορτοφαγίας και της
νηστείας διότι και αυτό είναι τέχνασμα των
θρησκειών προκείμενου οι ''πιστοι'' να είναι πιο πειθήνιοι και
δεκτικοί στις οδηγιες των ιερέων.

κακά τα ψέματα... ειμαστε ένα χορτοφαγο-καρποφαγο-είδος που
κατέβηκε απο τα δένδρα και μεγάλωσε
ο εγκέφαλος του εξαιτίας της εισαγωγής ζωικής πρωτεΐνης[κρέατος] στο
μενού της διατροφής του, οι θρησκείες το γνωρίζουν
αυτό πολύ καλά και το χρησιμοποιησαν από αρχαιότατους χρόνους.

αν αποκλείσει το κρέας από την διατροφή του ο άνθρωπος σε
μερικές γενεές θα ξαναγίνει πίθηκος, όμως εφόσον επέλεξε
αυτή την οδό κάλο είναι να μην το παρακάνει
σε βάρος του υπολοιπου ζωικού βασιλείου ούτε να
εμπλέκει την διατροφή με την θρησκεία του.

κατ εμε μόνο οι ιερείς πρέπει να νηστεύουν εφόσον εκπροσωπούν
τον θεό, ετσι και το σώμα τους πρέπει να
είναι σε θέση να Τον φιλοξενήσουν,, για τους υπολοίπους
πιστούς δεν νομίζω οτι ''αγιαζουν'' και πολύ γνωρίζοντας
τους τόνους αίματος που θα χυθούν για να
λήξει η ''απεργια πείνας'' που κάνουν.
avatar
-nikos-

Μηνύματα : 724
Εγγραφή : 31/10/2012

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφια και Δεοντολογια.

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Σαβ Μάης 04, 2013 8:21 pm

Admin έγραψε:
Το ανησυχητικό είναι οτι το απολαμβάνω ...
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Περισσότερο ανησυχητική βρίσκω την οργή που ίσως νιώθεις.
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφια και Δεοντολογια.

Δημοσίευση από Admin Την / Το Σαβ Μάης 04, 2013 8:46 pm

Το στάδιο της οργής το έχω ξεπεράσει σε πολύ μικρότερη ηλικία .
Οσο τέτοιες σκηνές με έβρισκαν απαθή δεν ανησυχούσα.
Με ανησυχεί οτι το απολαμβάνω , γιατί αισθανομαι οτι παρακολουθώ
μια ταυρομαχία με ανάποδους ρόλους και είμαι ενας απο αυτούς τους
Κάφρους που πληρώνουν και εισιτήριο για να την παρακολουθήσουν.


_________________
'' Μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας, που μας πνίγει από
παντού, παρηγοριέμαι ότι κάπου, σε κάποιο καμαράκι, κάποιοι
πεισματάρηδες αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά "

Οδυσσέας Ελύτης "Μικρά έψιλον "
avatar
Admin
Admin

Μηνύματα : 820
Εγγραφή : 23/10/2012
Ηλικία : 55
Τόπος : Σέριφος

http://electronics.forumgreek.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφια και Δεοντολογια.

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Σαβ Μάης 04, 2013 8:55 pm

Με αφορμή τους ινδιάνους του Νίκου το παρακάτω από τον ινδιάνο Σιάτλ

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφια και Δεοντολογια.

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Σαβ Μάης 04, 2013 9:52 pm

Άντε και αφού πιάσαμε τους ινδιάνους να και μία άλλη ιστορία που με γοήτευσε

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Οι Choctaw είναι μια ινδιάνικη φυλή, από τα νοτιοανατολικά των ΗΠΑ (Μισισιπή, Αλαμπάμα και Λουιζιάνα). Το 1831 ο πρόεδρος των ΗΠΑ Andrew Jackson (του οποίου οι γονείς μετανάστευσαν από Antrim στη Βόρεια Ιρλανδία) κατέσχεσε τα εύφορα κτήματα τους και τους εξανάγκασε σε μια εξοντωτική πορεία 500 μιλίων, σε ένα τόπο που θα αποκαλούνταν αρχικά ινδιάνικο έδαφος και στη συνέχεια Οκλαχόμα. Το "ταξίδι" αυτό είναι γνωστό στην ιστορία πλέον ως το «μονοπάτι των δακρύων".

Περισσότεροι από τους μισούς εκ των 20.000 Choctaw που ξεκίνησαν την πορεία χάθηκαν πριν το τέλος της από τον υποσιτισμό, τις ασθένειες και τις κακουχείες. Όλα αυτά παρά το γεγονός ότι, κατά τη διάρκεια του πολέμου του 1812, οι Τσοκτάου ήταν σύμμαχοι του τότε στρατηγού Jackson στην εκστρατεία του ενάντια στους Βρετανούς στη Νέα Ορλεάνη...

Μόλις 16 χρόνια αργότερα, το 1847, οι ινδιάνοι του έθνους Choctaw συγκινήθηκαν από την είδηση του μεγάλου λιμού της πατάτας στην Ιρλανδία. Έτσι μια ομάδα από αυτούς συγκεντρώθηκε στο Scullyville της Οκλαχόμα για να δημιουργήσει ένα ταμείο αρωγής. Κατάφερε να συλλέξει 170 δολάρια τα οποία διαβίβασε στην οργάνωση ανακούφισης πείνας των ΗΠΑ.
Προφανώς η συμπάθεια τους προήλθε από τις ομοιότητες των πικρών εμπειριών των δύο λαών. Και οι δύο έπεσαν θύματα της κατάκτησης, που οδήγησε σε απώλεια της ιδιοκτησίας, την αναγκαστική μετανάστευση και εξορία, τη μαζική λιμοκτονία και την πολιτισμική καταστολή.

Το φθινόπωρο του 1845, η ασθένεια του φυτού της πατάτας οδήγησε σε λιμό με αποκορύφωμα την χρονιά του 1847. Η Βρετανική αποικιοκρατική στάση πριν, και κατά την κρίση, επιδείνωσε τις επιπτώσεις οδηγώντας τους Ιρλανδούς στο μαζικό θάνατο από πείνα και τις αρρώστιες. Για παράδειγμα, το Μαρτίο του 1847, κατά τη στιγμή της δωρεάς των Choctaw, 734.000 Ιρλανδοί έχουν πεθάνει από την πείνα και την ίδια στιγμή οι υπόλοιποι εξαναγκάζονται σε εργασία στα δημόσια έργα για να λάβουν λίγη τροφή. Οι επιζώντες θα αναφέρουν μετά εκείνο το έτος ως το "Μαύρο ' 47."

Εως τις αρχές των 1850s που ο λιμός είχε τελειώσει, εκατομμύρια σε μετρητά και αγαθά είχαν σταλεί στην Ιρλανδία από Ιρλανδούς των ΗΠΑ, ιδιώτες και κάθε είδους οργάνωση. Όμως η δωρεά των Choctaw θα πρέπει να καταγράφει ως η πιο γενναιόδωρη συνεισφορά στην προσπάθεια να ανακουφίσης κατά τον λιμό.
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Το άνθος του Κακού

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Παρ Μάης 10, 2013 10:43 pm

[img][Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.][/img]

Το 2007 όταν ακόμη όλα ήταν καλά (?), τότε που τα 4Χ4 δεν είχαν δει χώμα, η κυρά Μαριώ ήθελε κουρτίνες made in France, ο αγρότης τα έτρωγε στις εθνικές και ο εργολάβος έτριβε τα χέρια του, έκεινη της εποχή είχαμε βρεθεί εμπρός και σε μια νέα μόδα. Την φωτοβολταική με όλα τα συμπαραμαρτούμενα περί οικολογίας για γαρνιτούρα.

Ένα βαριεστημένο πρωινό βρέθηκα με το τότε αφεντικό στο Ελληνικό σε μία έκθεση από αυτές που όλοι χαίρονται. Μόνο εγώ βαριόμουν νομίζω.
Βαριόμουν που είμουν αυτός που δεν θα έβγαζε τίποτα, βαριόμουν που έπρεπε να δείξω και λίγο ενδιαφέρον, βαριόμουν που θα έπρεπε να συναναστραφώ με άσχετους πωλητές και τσαρλατάνους. Από αυτούς που δεν ξέρουν τι πουλάνε και τι είναι ο ήλιος σε μια έκθεση για την ενέργεια παρόλα αυτά.

Βαριόμουν που ακόμη μια φορά θα άκουγα κάθε λογής παπάρες από ανθρώπους που νόμιζαν πως ανακάλυψαν τον τροχό (της τύχης) και θα γίνουν γρήγορα πλούσιοι. Μα περισσότερο μου την έδινε πως είμουν πολύ σίγουρος πως κάτι δεν θα πάει καλά στο τέλος.

Δεν είμαι προφήτης ούτε και έξυπνος, αλλά το ότι δεν θα είχα άμεσο όφελος από την αρπαχτή της εποχής μου άφηνε λίγο χώρο να νοιώσω την βλακεία της υπόθεσης. Όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα και μικρό καλάθι λένε. Και εγώ τέτοιο κράτησα για ένα πυροτέχνημα. Ναι, δεν είχα ουδεμία εμπιστοσύνη σε ΡΑΕ μαε τσάε και ελληνική τρέλα γενικότερα.

Μέσα σε όλη τη βλακεία υπήρχε και κάτι το χαριτωμένο.
Σου έδειναν και ένα σποράκι, σε ένα γλαστράκι, που μετά θα γινόταν λουλουδάκι. Συμβολικά ένας ήλιος.
Πολύ γλυκούλης και όμορφος, τουλάχιστον μου άφησε μια ηλιόλουστη ανοιξιάτικη ανάμνηση να μαλακώνει την ψυχή από την οργή που αρχίζω να νοιώθω για τα γαμ..... της υπόθεσης που θα αρχίσω να πληρώνω παραπάνω στη ΔΕΗ σύντομα!

Υ.Γ Μόλις άκουσα στην τιβι και για ένα νέο προιον. Οικο-άνθρακα νομίζω τον είπαν. Περαστικά μας...
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Σελίδα 3 από 4 Επιστροφή  1, 2, 3, 4  Επόμενο

Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης