Διάθεση retro...

Σελίδα 2 από 5 Επιστροφή  1, 2, 3, 4, 5  Επόμενο

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

Απ: Διάθεση retro...

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Κυρ Φεβ 03, 2013 7:08 pm

Έχει ειδικά υγρά πανάκια και χαρτομαντιλάκια που δεν αφήνουν ίνες κτλ.
αλλά με ένα μαλακό χαρτί-πανι και το γνωστό φου-φου είναι οκ.

Αρχικά όμως άν έχει σκόνη, κανονικά έχει ένα φυσητήρι με πινελάκι στην άκρη για να μην σέρνεις τη σκόνη στο φακό. Μπορείς να φυσάς εσύ και με ένα μαλακό πινέλο να βγάλεις τα πολλά. ΠΟΤΕ όμως αέρα με πίεση, μπορεί σκόνη να πάει ανάμεσα σε φακούς κτλ.

Αν έχει τώρα πολύ βρωμιά ή ακόμη και μούχλα (!) μαλακό πανάκι με σκέτο ξύδι και μετά σκούπιοσμα με φου φου (με το χνώτο)

*Ξύδι σε κρυστάλινους φακούς, για πλαστικούς δεν ξέρω. Αυτή μάλον κρυστάλινο θα έχει.
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Διάθεση retro...

Δημοσίευση από p.gabr Την / Το Κυρ Φεβ 03, 2013 8:43 pm

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

1926 εφημεριδα Μακεδονια
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
avatar
p.gabr

Μηνύματα : 623
Εγγραφή : 23/10/2012
Ηλικία : 58
Τόπος : Αχαρναί

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Διάθεση retro...

Δημοσίευση από primeras Την / Το Τρι Φεβ 05, 2013 10:48 am

Καλημέρα παιδιά.
Πρόσφατα, ανέβηκα στο πατάρι, για να πάρω κάποια πράγματα που χρειαζόμουν, και το μάτι μου έπεσε σε μια κούτα παραμελημένη σε μια γωνία. Ήταν από ένα παλιό ενισχυτή της KENWOOD που στην επάνω πλευρά της ήταν γραμμένο «ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ 197…».
Κόλλησα λίγο και την άνοιξα από την μία άκρη της και ψηλάφισα μέσα με το χέρι μου… αμέσως κατάλαβα…
Ήταν μία κούτα που μου είχε δώσει η μάνα μου πριν από χρόνια, η οποία περιείχε ότι παιχνίδια είχε η ίδια διασώσει από τα «καταστροφικά» χέρια μου. Χωρίς δεύτερη κουβέντα την κατέβασα και σαν μικρό παιδί την άνοιξα με λαχτάρα!
Βρήκα μέσα μεταξύ άλλων ένα κουτί με lego στην αυθεντική παρακαλώ συσκευασία τους, ένα αριθμητήριο με ενσωματωμένο μαυροπίνακα, ένα μικρό λεωφορείο το οποίο από κάτω έγραφε “Made in Greece”… τότε ακόμη φτιάχναμε πράγματα, και για όσους δεν κατάλαβαν μιλάω για τα μέσα της δεκαετίας του ’70.
Τέλος βρήκα ένα μεταλλικό περιπολικό made in Japan παρακαλώ, το οποίο, αν θυμάμαι καλά μου το είχε κάνει δώρο ένας γείτονας, και θυμάμαι πολύ καλά την στιγμή εκείνη καθώς πρέπει να ήταν το πρώτο ηλεκτροκίνητο παιχνίδι που είχα. Είδα ότι πεταγόντουσαν κάτι καλώδια και σκέφτηκα… λες…;
Το άνοιξα και ω του θαύματος, έλειπε μόνο ο διακόπτης ενεργοποίησης.
Έβαλα τον πρώτο που έπιασα από τα ανταλλακτικά μου, αντικατέστησα και ένα καμένο λαμπάκι με ένα led, και το περιπολικό δούλεψε κανονικά! Αν δείτε στην φωτό είναι πολύ απλή κατασκευή. Η σειρήνα του δε, είναι με φισούνα, το άσπρο που βλέπετε.
Άλλες κατασκευές τότε… Ούτε ένα τρανσιστοράκι, τίποτε. Απλά μοτεράκια και λαμπάκια. Είχε και το πρωτοποριακό για τότε σύστημα αποφυγής εμποδίων με τους περιστρεφόμενους τροχούς στην κυλινδρική περιστρεφόμενη βάση!
Αφού αναστήθηκε το όχημα λοιπόν, δόθηκε στον 19μηνό υιό μαζί με όλα τα άλλα παιχνίδια για να παιχτούν μέχρι τελικής πτώσεως, ο οποίος τα τίμησε δεόντως, αρκεί να σας πω ότι για 2 ημέρες κοιμόταν με το λεωφοριάκι αγκαλιά! Τι όμορφη πραγματικά αίσθηση να παίζουν τα παιδιά σου με τα παιχνίδια που έπαιζες κάποτε εσύ…

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]


Έχει επεξεργασθεί από τον/την primeras στις Τετ Φεβ 06, 2013 9:14 am, 1 φορά
avatar
primeras

Μηνύματα : 5
Εγγραφή : 03/02/2013
Ηλικία : 46
Τόπος : Αχαρναί

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Διάθεση retro...

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Τρι Φεβ 05, 2013 4:20 pm

Νικήτα το περιπολικό μοιλάζει με Vauxhall Viva αλλά και πάλι δεν είμαι τόσο σίγουρος. Vauxhall είναι τα αγγλικά Opel και τέτοιο είχαμε παλιά. Μήπως φένεται πουθενά το μοντέλο?
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Διάθεση retro...

Δημοσίευση από ultra Την / Το Τρι Φεβ 05, 2013 6:18 pm

Συγχαρητηρια Χρηστο για τηνφοβερη παρουσιαση σου.

Αν επιτρεπεις θα ηθελα να συμπληρωσω μια μηχανη της Bell and Howell που εγινε διασημη

Μιλαω για το μοντελο PD414

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]



με την οποια τραβηχτηκε το πιο διασημο home made φιλμ ολων των εποχων

Μιλαω φυσικα για το zapruder film του 1963


[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
avatar
ultra

Μηνύματα : 237
Εγγραφή : 03/11/2012

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Διάθεση retro...

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Τρι Φεβ 05, 2013 6:34 pm

Κώστα ευχαριστώ, μέχρι σήμερα δεν έτυχε να το ακούσω και δεν είχα αναρωτηθεί ποτέ, αλλά το περίεργο είναι πως δεν έπεσα πάνω του ποτε.

Αν τυχόν έχεις εσύ τέτοια πες μας δυο λόγια αν θες. Έχω μία της Β/Η απλούστερη ΄και έλεγα να μην την ανεβάσω μια και γενικά πολύ κουδούνια μου φένονται αυτές, άσχημες και κακοφτιαγμένες, αλλά αφού το ανέφερες θα την βάλω και αυτή για εγκυκλοπαιδικούς λόγους.
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Διάθεση retro...

Δημοσίευση από primeras Την / Το Τετ Φεβ 06, 2013 9:29 am

Απίστευτη η παρουσίασή σου Χρήστο.
Αν και δεν ασχολούμαι με το αντικείμενο αλλά αυτή η μηχανή της kodak των 9,5mm... Πρώτη φορά το είδα!
Μπράβο!

Λοιπόν σχετικά με το περιπολικό δεν νομίζω να είναι Vauxhall γιατί άμα δεις τα φανάρια μπρος πίσω (έχω βάλει link) νομίζω παραπέμπουν πιο πολύ σε Buick ή Ford. Δεν γράφει καμία μάρκα πάνω άρα μάλλον ήταν κάτι γενικού τύπου.
Αν σκεφτείς ότι τότε οι Γιαπωνέζοι αντιγράφανε τα πάντα σαν τους τρελούς όπως κάνουν σήμερα οι Κινέζοι, καταλαβαίνεις ότι ήταν μια απλή γραμμή παραγωγής του συγκεκριμένου παιχνιδιού.
avatar
primeras

Μηνύματα : 5
Εγγραφή : 03/02/2013
Ηλικία : 46
Τόπος : Αχαρναί

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Διάθεση retro...

Δημοσίευση από ultra Την / Το Τετ Φεβ 06, 2013 7:12 pm

chris73 έγραψε:

Αν τυχόν έχεις εσύ τέτοια πες μας δυο λόγια αν θες.

Μπα, δεν εχω. Απο "σποντα" ξερω για αυτην την μηχανη, μια και διαβαζω για εκεινη την μερα, τα τελευταια 21 χρονια.

Εχουν γραφτει χιλιαδες σελιδες για αυτην την μηχανη και κυριως για τα ghost images που εμφανιζονται στο διατρητο κομματι του φιλμ (sprocket area).
avatar
ultra

Μηνύματα : 237
Εγγραφή : 03/11/2012

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Διάθεση retro...

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Τετ Φεβ 06, 2013 10:49 pm

Κώστα θα το δω λίγο αλλά πολύ σε συνωμοσιολογία μου ακούγεται και ευκαιρία για αστικούς μύθους. Εσύ τι λες που το μελετάς τόσο?
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Διάθεση retro...

Δημοσίευση από ultra Την / Το Παρ Φεβ 08, 2013 9:38 pm

Δεν τα λενε ολα, και το πανε σιγα-σιγα

Η ιστορια αυτη ειναι απο το 1963, και φαντασου οτι η τελευταια επιτροπη ηταν επι Bill Clinton.

Κλασσικοι αμερικανοι...
avatar
ultra

Μηνύματα : 237
Εγγραφή : 03/11/2012

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Bell & Howell στα 8mm

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Δευ Φεβ 25, 2013 10:11 pm

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Tα πρώτα χρόνια του 20ου αιώνα ο Donald J. Bell εργαζόταν ως μηχανικός προβολής στο Σικάγο, το κέντρο της κινηματογραφικής βιομηχανίας εκείνη την εποχή. Μέσω του επαγγέλματος του, το ενδιαφέρον του στράφηκε στο μηχανικό μέρος των συστημάτων προβολής, στην επισκευή και εξέλιξή τους. Σε μία εταιρία κατασκευής ανταλλακτικών και τμήματων μηχανών συνάντησε τον Albert S. Howell. Ο δεύτερος είχε κάνει το 1906 αίτηση για να κατοχυρώσει μια πατέντα που βελτίωνε την σταθερότητα της εικόνας κατά την προβολή του φιλμ. Έτσι βασιζόμενοι στην εμπειρία, την εφευρετικότητα, τις επαφές στον χώρο και κάποια χρήματα που είχαν, ιδρύουν το 1907 την δική τους εταιρία.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Αυτό που τους έκανε διάσημους ήταν ότι το 1908 έθεσαν το πρότυπο για την χρήση φιλμ 35 χιλιοστών στον κινηματογράφο καθώς και ότι εξέλιξαν και τυποποίησαν την διάτρηση αυτού (περφορέ). Με άλλα λόγια έως τότε ουσιαστικά μια ταινία ήταν αδύνατον να παιχθεί σε διαφορετικές μηχανής προβολής.

Το 1910 κατασκεύασαν την πρώτη τους μηχανή λήψης κατασκευασμένη από ξύλο και δέρμα, η οποία όμως κατά την διάρκεια ενός εξερευνητικού ταξιδιού στην Αφρική καταστράφηκε από … τερμίτες και έτσι το 1912 παρουσιάζουν την πρώτη μηχανή λήψης κατασκευασμένη εξ ολοκλήρου από μέταλλο (χυτό αλουμίνιο κατά βάση).

Αυτή η μηχανή ήταν το θρυλικό μοντέλο 2709 η παραγωγή του οποίου συνεχίστηκε σχεδόν απαράλλακτη έως το 1957 (1961 κατά άλλους). Στην αρχή ο μηχανισμός κινούταν με μανιβέλα ενώ λίγο αργότερα προσαρμόστηκε και κινητήρας. Διέθετε περιστρεφόμενη διάταξη τεσσάρων εναλλάξιμων φακών, σύστημα προώθησης ακριβείας, σκόπευση δια μέσω του φακού, fade-in/out κ.α. Ήταν τόσο ακριβή που μόνο ο Τσάρλι Τσάπλιν και ακόμη τρείς ιδιώτες την είχαν αγοράσει, οι υπόλοιπες ανήκαν σε στούντιο. Με αυτήν γυρίστηκε σχεδόν το σύνολο της παραγωγής κατά την πρώτη εποχή του βωβού κινηματογράφου.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Σε λίγο το κέντρο του κινηματογράφου μεταφέρθηκε στο Χόλυγουντ, και το 1919 σχεδόν το 100% του κινηματογραφικού εξοπλισμού κατασκευάζονταν από την Bell & Howell.

Την ίδια χρονιά η εταιρία εισέρχεται και στον χώρο του ερασιτεχνικού κινηματογράφου αρχικά στο φορμά των 17.5mm και το 1923, κατασκευάζει δύο χρόνια νωρίτερα από την Kodak, την πρώτη κουρδιστή μηχανή 16mm, το μοντέλο Filmo. Αυτή θα αποτελέσει ένα ακόμη σημαντικό σταθμό στην ιστορία της εταιρίας μια και συνέχισε να παράγεται σε διάφορες παραλαγές και εξοπλισμό έως την δεκαετία του 70. Με αυτή γυρίστηκαν τα περισσότερα ίσως επίκαιρα από τα μέτωπα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Όλο και κάπου θα την έχει πάρει το μάτι σας.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Όσο για την ερασιτεχνική αγορά των 8mm, η εταιρία δεν κατασκεύασε ποτέ κάτι εξαιρετικό και μάλιστα την δεκαετία του 50 φαίνεται να παρουσίαζε απλά μπακατέλες. Αν και τα στοιχεία είναι λίγα, προκύπτει πως ίσως μόνο λόγο του ονόματος, τα προϊόντα της ήταν εξαιρετικά ακριβά ακόμη και στο κατώτερο επίπεδο της γκάμας. Επάνω σε αυτό το σημείο η Revere (που θα δούμε στο επόμενο) ανταγωνίστηκε την B&H με πολύ ποίο προσεγμένες και προσιτές κατασκευές.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Κάπου εδώ να αναφέρουμε όπως μας έχει πει ήδη ο Κώστας πως το «περίφημο» ερασιτεχνικό φιλμ που κατέγραψε την δολοφονία του Κένεντυ γυρίστηκε με μια Β&Η, το μοντέλο 414PD Director Series Zoomatic.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Τώρα όσο για την μηχανή στις φωτογραφίες θα πρέπει να πρώτοεμφανίστηκε στην αγορά αρχές με μέσα της δεκαετίας του 50 και είναι το μοντέλο «One-Nine». Αυτό αναφέρεται στο μέγιστο διάφραγμα φακού των 1.9. Όχι και άσχημο για την κατηγορία αλλά τα καλά νομίζω πως σταματούν εδώ.

Το διάφραγμα είναι απλά ένας δίσκος με τρύπες διαφορετικής διαμέτρου που μετακινούνται πίσω από τον φακό. Καθώς φαίνεται όμως έχει την δυνατότητα προσαρμογής ευρυγώνιου και τηλεφακού βιδωτά επί του σταθερού, για αυτό και τα διαφορετικά πλαίσια στο σκόπευτρο ως οδηγός κατά τη λήψη. Κατά τα άλλα πανάσχημη και σαν να την έφτιαξαν ως πρωτότυπο σε καμιά τεχνική σχολή.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Η αλήθεια είναι πως δεν γνωρίζω τι τελικό αποτέλεσμα θα μπορούσε να αποδώσει όμως τα πάντα επάνω της φωνάζουν το λιγότερο αμέλεια σε κάθε επίπεδο. Άσε που η συγκεκριμένη έχει και μηχανικό πρόβλημα. Στο διαδύκτιο θα την βρείτε πολύ φθηνά αν και δεν βλέπω καμιά άλλη χρήση για την συγκεκριμένη παρά ως εν δυνάμει φονικό όπλο ή πρε- παπιέ.

Φυσικές διαστάσεις 60x90x150mm κατά προσέγγιση και βάρος κενή 950gr με υλικό κατασκευής κελύφους (μάλλον) το χυτό αλουμίνιο.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Revere 8mm

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Τρι Φεβ 26, 2013 8:50 pm

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Αν και κατά την δεκαετία του 50, η Revere (Revere Camera Company) ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος κατασκευαστής ερασιτεχνικών κινηματογραφικών μετά την Bell & Howell (πολύ σημαντικό όταν και η Kodak ήταν ανταγωνιστής τους) πολύ λίγα είναι πλέον γνωστά για την εταιρία.

Πάντως όλα ξεκίνησαν από τον Ουκρανό Samuel Briskin (μεγάλο φιλάνθρωπος έως το τέλος της ζωής του σύμφωνα με το εγγονό του) ο οποίος γεννήθηκε στο Κίεβο και μετανάστευσε τα πρώτα χρόνια του 20ου αιώνα μαζί με την σύζυγο ονόματι Bessie στο Σικάγο. Εκεί το 1920 ίδρυσε την Excel Radiator Company που κατασκεύαζε ψυγεία αυτοκινήτων. Το 1939 μέσω ενός παραρτήματος οι ιοί Briskin εισέρχονται στην οικονομική κατηγορία του ερασιτεχνικού κινηματογράφου και σύντομα η εταιρία αλλάζει ονομασία και κατεύθυνση.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Με την πάροδο των χρόνων η εταιρία συνεργάζεται με την Wollensak, (έτος ίδρυσης 1899) εταιρία οπτικών και κλείστρων κυρίως, την οποία στην συνέχεια θα απορροφήσει.

Εκτός από την Kodak που χρησιμοποιούσε δικούς της φακούς, σχεδόν όλες οι άλλες αμερικάνικες εταιρίες χρησιμοποιούσαν φακούς ανεξάρτητων κατασκευαστών, εκ των οποίων οι δύο γνωστότεροι ήταν οι Bausch & Lomb και Wollensak. Αν και οι προαναφερθείσες εταιρίες με τίποτα δεν μπορούσαν να φθάσουν την αίγλη των ευρωπαίων ανταγωνιστών όπως Carl Zeiss, Schneider, Goerz κτλ παρόλα αυτά είχαν ένα πολύ αξιοπρεπές όνομα.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Ο βασικός άξονας εργασιών της Revere παρέμεινε πάντα η αγορά των οικονομικών μικρών μηχανών λήψης και προβολής 8mm (αλλά και 16), η εταιρία όμως δοκίμασε την τύχη της χωρίς μεγάλη οικονομική επιτυχία και στην αγορά των stereo φωτογραφικών μηχανών (αγορά που ποτέ δεν προχώρησε γενικά). Επίσης εισήλθε και στον χώρο του ήχου με μπομπινόφωνα κυρίως, κάτω και από τα δύο ονόματα, Revere και Wollensak. Αν και τα προϊόντα της θεωρούνταν στο τομέα πολύ ποιοτικά και ανθεκτικά, το συγκεκριμένο τμήμα της αγοράς για την εταιρία παρέμεινε μικρό.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Το 1960 ο Birskin πούλησε τις Revere και Wollensak στην 3Μ για να μπορέσει να αποδημήσει ήσυχος ένα χρόνο αργότερα, μια και είχε σοβαρό πρόβλημα υγείας.

Η 3Μ διατήρησε μόνο την Wollensak κατά την επόμενη δεκαετία στον χώρο του ήχου, όμως οι καιροί άλλαζαν για τους αμερικάνους κατασκευαστές με την δυναμική παρουσία των Ιαπώνων σε όλα τα επίπεδα και έτσι από το 1972 ακόμη ένα αρκούντος ιστορικό όνομα έπαψε να υπάρχει.

Αμερικάνα καλλονή εποχής
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Η μικρούλα μηχανή που βλέπετε είναι ένα από τα κλασικά μοντέλα της Revere που μπορεί να βρεθεί πανεύκολα και για λίγα δολάρια. Δεν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία, θα πρέπει η παραγωγή της όμως να ξεκίνησε τα πρώτα χρόνια του 40. Το συγκεκριμένο manual που συνόδευε τη μηχανή πάντως αναφέρει copyright 1947.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Δούλευε άψογα από την πρώτη στιγμή (μέχρι που λόγο ατυχήματος κατέστρεψα το διάφραγμα του φακού…) και από κατασκευαστικής άποψης και δυνατοτήτων είναι κλάσεις ανώτερη από τις αντίστοιχες B&Η που όπως καταλαβαίνω κόστιζαν τα διπλά χρήματα. Διαθέτει 5(!) ταχύτητες λήψης (περισσότερες από τα αυτοκίνητά τους όπως είπε ένας φίλος) 32-24-16-12-8 καρέ ανά δευτερόλεπτο και ο στάνταρ φακός σταθερής εστίασης των 12.7mm f2.5 μπορεί να αφαιρεθεί και να προσαρμοσθούν άλλοι προαιρετικά. Σύμφωνα με το manual διαθέσιμοι ήταν ένας 13mm f 1.9 (τα 13 χιλιοστά είναι το αντίστοιχο standard των 50mm στις μηχανές των 35 χιλιοστών), ένας τηλεφακός 25mm f2.5, και ένας άλλος 37.5mm f3.5.

Φυσικά μεγέθη κατά προσέγγιση: 55x85x130mm, βάρος 800gr. Χυτό αλουμίνιο το κύριο υλικό κατασκευής.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Bolex ο θρύλος

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Πεμ Φεβ 28, 2013 5:43 pm

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Η ιστορία του θρύλου της Bolex που φθάνει έως και σήμερα, ξεκινά πίσω στο 1814 με την ίδρυση της E. Paillard & Co στο Sainte-Croix της Ελβετίας από τον Möise Paillard. Η εταιρία κατασκεύαζε μηχανισμούς ρολογιών και μουσικών κουτιών, ενώ το 1920 ανοίγει ένα δεύτερο εργοστάσιο στο Yverdon που θα γίνει και η έδρα της εταιρίας αργότερα, για την κατασκευή των γραφομηχανών Hermes.

Το 1924 στη Γενεύη ο Ουκρανός Jacques Bogopolsky (ή αλλιώς Jacques Bolsey ή Bolsky) κατοχυρώνει την ευρεσιτεχνία της «BOL-Cinegraphe», ένα συνδυασμό μηχανής λήψης και προβολής ταινιών 35χιλιοστών (καθώς και λήψης απλών φωτογραφιών) που στόχευε στην ερασιτεχνική αγορά, ενώ το 1927-8 παρουσιάζει την πρώτη του μηχανή λήψης 16 χιλιοστών κάτω από το όνομα Bolec και σε λίγο Bolex. (Θέλεις να γίνεις πλούσιος? Ψάξε στο υπόγειο μήπως βρεις κάτι με την φίρμα Bolec (που δεν έχω δει ούτε ζωγραφιστή ποτέ- o Lolec δεν πιάνει μία btw)

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

To 1930 o Bogopolsky θα πουλήσει την εταιρία του στην Paillard, και έτσι θα δημιουργηθεί η Paillard-Bolex , το κινηματογραφικό παράρτημα της Paillard S.A, ενώ ο ίδιος θα παραμείνει στην εταιρία για τα επόμενα πέντε χρόνια. Κάπου εδώ να αναφέρουμε πως ο Bogopolsky είχε επίσης σχεδιάσει φωτογραφικές μηχανές για την ιστορική Ελβετική Alpa (εταιρία επιπέδου Leica target group) μετά από πρόσκλησή της στα τέλη της δεκαετίαςτου 30.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Το 1935 η Paillard-Bolex θα παρουσιάσει την Η-16. Μηχανή 16mm στην οποία θα βασιστούν και όλες οι επόμενες της εταιρίας σε αυτό το φορμά έως και σήμερα, καθώς και τροποποιήσεις αυτής για να λειτουργεί στα 8mm, ενώ το 1942 θα κυκλοφορήσει η L-8, η πρώτη μικρή μηχανή λήψης της εταιρίας για τα 8mm. Στο αρχικό σασί αυτής θα βασιστούν και όσες θα ακολουθήσουν τις επόμενες δεκαετίες.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Ο Bogopolsky θα μεταναστεύσει με τον φόβο του πολέμου στην Αμερική όπου θα αλλάξει το όνομα του σε Bosley και θα δημιουργήσει την ομώνυμη εταιρία φωτογραφικών την οποία θα πουλήσει το 1956 στην Wittenauer Watch Co. λόγο του εισαγόμενου φθηνού ανταγωνισμού. Όμως δεν θα αποσυρθεί έτσι εύκολα από τον χώρο, και γυρίζοντας και πάλι στα κινηματογραφικά θα κατασκευάσει την Bosley 8, μια από τις μικρότερες μηχανές στην κατηγορία (με επίσης δυνατότητα λήψης φωτογραφιών), όμως ο ίδιος θα πεθάνει το 1962, και με την έλευση του super8 στα 1965 η δημιουργία του ξεχάστηκε.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Η Bolex δημιούργησε εξαιρετικές από κάθε άποψη μηχανές. Με ανώτερη ποιότητα και υλικά κατασκευής και με μηχανισμούς που δουλεύουν σαν ελβετικά ρολόγια μπορούσε μόνη της να απολαμβάνει την κορυφή. Οι μικρές των 8mm απευθύνονταν στον σοβαρό ερασιτέχνη ενώ οι μηχανές των16mm σύντομα κατέκτησαν τον χώρο των επικαίρων, ντοκιμαντέρ, κινηματογραφικών σχολών καθώς επίσης έγιναν οι αγαπημένες μηχανές των avant-garde κινηματογραφιστών. Δεν υπάρχει καλύτερη απόδειξη της άψογης ποιότητας τους, από το ότι ακόμη και σήμερα κυκλοφορούν πολλές μηχανές 16mm που στην πλάτη τους κουβαλούν 60 χρόνια (επαγγελματικής πιθανότατα) λειτουργίας και ακόμη προσφέρουν τις υπηρεσίες τους.

Όσο για την συνέχεια της εταιρίας το 1963 θα συγχωνευτεί με την Thorens (συστήματα ήχου) αλλά λόγο διαφωνιών θα χωρίσουν οι δρόμοι τους το 1963.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Το 1965 εμφανίζεται στην αγορά το super8 φορμά, και η εταιρία δείχνει να μένει πίσω στις εξελίξεις. Τα μοντέλα της αναπτύσσονταν αργά και ήταν ακριβά, ενώ οι ιάπωνες άρχισαν να έχουν σοβαρή παρουσία. Έτσι το 1970 το κινηματογραφικό παράρτημα της εταιρίας θα περάσει στην Αυστριακή Eumig και στην Ελβετία θα συνεχίσουν να παράγονται μόνο οι H-16 μηχανές.

Η Eumig -όπως ήδη έχουμε δει- χρεοκόπησε το 1981, και μια ομάδα ανέλαβε το τμήμα της Bolex υπό την ονομασία Bolex International. Από τότε στο εργοστάσιο της Ελβετίας συνεχίζουν να κατασκευάζονται νέες μηχανές 16 και super16mm. Μόλις πρόσφατα η εταιρία εισήλθε και στον ψηφιακό χώρο με την παρουσίαση της πρώτης της ψηφιακής μηχανής.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Η μικρή των 8mm που βλέπεται είναι ένα απλό μοντέλο, η κατασκευή του οποίου ξεκίνησε το 1958, πρωτοκυκλοφόρησε τον επόμενο χρόνο και έως το 1963. Σύμφωνα με τον αριθμό σειράς η συγκεκριμένη είναι κατασκευής 1959 και διαθέτει μόνο την στάνταρ ταχύτητα λήψης των 18 καρέ ανά δευτερόλεπτο όπως είχε καθοριστεί στα τέλη της δεκαετίας του 50 από τα 16 που ήταν έως τότε, καθώς και στοπ καρέ για animation.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

To σώμα της μηχανής που φέρει και όλο τον μηχανισμό εντός, και όχι σε εσωτερικό υπο σασί (προσοχή πετάγονται ελατήρια στο άνοιγμα) είναι από ντουραλουμίνιο, ενώ η επένδυση είναι από γνήσιο Μαροκινό δέρμα. Έχει προσαρμοσμένο φωτόμετρο σεληνίου που μετρούσε δια μέσω του (βιδωτού και εναλλάξιμου) φακού και όταν άρχιζε η λήψη παραμέριζε αυτόματα, το οποίο όμως δεν ανταποκρίνεται καθόλου στο φως. Έτσι και αλλιώς, ακόμη και αν έδειχνε σημάδια ζωής δεν θα μπορούσε με τίποτα να δουλεύει σωστά μια και αυτό το είδος των φωτόμετρων με τα χρόνια αναπόφευκτα θα παραδώσει το πνεύμα. Το βάρος της είναι περίπου 800gr και οι διαστάσεις της κατά προσέγγιση 125x90x50mm.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Η μηχανή προβολής κατασκευάσθηκε από το 1961 έως το 1963 με την συγκεκριμένη σύμφωνα με τον αριθμό να είναι του 1962. Το σώμα της αν και ένας μανιώδης συλλέκτης αναφέρει πως είναι από χυτό αλουμίνιο εγώ με πολύ σιγουριά θα σας πω πως ο εσωτερικός σκελετός είναι κατασκευασμένος από χυτοσίδηρο και όλα τα εξωτερικά από πρεσαριστό χάλυβα. Για αυτό η μικρή αυτή των περίπου 260x210x165mm ζυγίζει περί τα 7 κιλά!

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Είναι πραγματικά φτιαγμένη σαν τανκ και για αυτό επιβίωσε στο δρόμο από το Βέλγιο ως εδώ με ένα - δύο βαθουλώματα (που είδα και έπαθα να επαναφέρω μέχρι ένα σημείο) στο εξωτερικό καπάκι, 2-3 ξεκολλημένα πτερύγια, και ένα κόλλημα (κρίμα…) στο κλείστρο μια και εμφανώς από τις πριν και μετά φωτογραφίες, έπεσε ίσως πάνω από μια φορά κατά την μεταφορά με ένα κουτί που ουσιαστικά δεν προσέφερε καμιά προστασία.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Οι βραχίονες που δέχονται μπομπίνες χωρητικότητας έως 400 πόδια είναι ανακληνόμενοι για και η κίνηση μεταδίδεται με εσωτερικά γρανάζια, πολύ σοβαρό πλεονέκτημα έναντι των ιμάντων που συναντάμε αλλού και οι οποίοι θέλουν αντικατάσταση με τον καιρό. Μπορεί να δεχθεί διαφορετικούς φακούς καθώς και αναμορφικό για ευρεία προβολή.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Διαθέτει ρύθμιση του “gate” (για να μην βλέπουμε τα πόδια στο πάνω μέρος της οθόνης καμιά φορά λόγο μικροδιαφορών και αλλοίωσης των φυσικών διαστάσεων του φιλμ με τον καιρό), καθώς και πλάγια και πάνω – κάτω μικρορρύθμιση προβολής μέσω του εμπρός και ενός πίσω ποδιού.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Η λάμπα προβολής είναι 8V/50W και έχει για προφανείς λόγους το παρατσούκλι, κράνος ή σκάφανδρο. Την συναντάμε σε πάρα πολλούς προβολείς από εκείνη την εποχή μέχρι και τις αρχές του 80. Εμείς που ζούμε τώρα σε μία άλλη εποχή ας μην μας φανεί παράξενο που εργοστασιακά σε αυτές της λάμπες το προσδόκιμο ζωής ήταν 25 ώρες μόνο, οι οποίες θα μπορούσαν να μειωθούν δραματικά αν αναβόσβηνε συχνά ή κουνιόταν ο προβολέας όσο η λάμπα ήταν ακόμη ζεστή. Έτσι έχω κάψει και λάμπα σε 1 ώρα. Οι τιμές τους σήμερα από περίπου 12 λίρες που ήταν πριν δύο χρόνια έφθασαν ξαφνικά τις 20-25 σήμερα. Τα ποσά είναι εξωφρενικά όπως καταλαβαίνεται και αυτό με οδήγησε να φτιάξω μια πατέντα που αν και λίγο χύμα, δουλεύει μια χαρά και θα την δούμε στο επόμενο επεισόδιο.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Τέλος η συγκεκριμένη μηχανή εκτός από reverse έχει και αργή ταχύτητα προβολής στα 5 καρέ (εξού και το 18-5). Αν απλά κατεβάζαμε τις στροφές για να έχουμε αργή κίνηση τότε θα είχαμε δύο προβλήματα. Πρώτα απ’ όλα το κλασσικό κλείστρο των 3 λεπίδων θα άφηνε πολύ θερμότητα να περάσει στο φίλμ και αυτό θα καταπονούταν πολύ ή θα καιγόταν και δεύτερο θα είχαμε τρεμόπαιγμα της εικόνας καθώς θα προλαβαίναμε να βλέπουμε την σκιά από το κλείστρο στην οθόνη. Οι Ελβετοί το έλυσαν αυτό ως εξής: Στον ίδιο άξονα προσάρμοσαν το κλασικό κλείστρο 3 λεπίδων και πίσω του ένα άλλο που συνδεόταν με αυτό με κάτι ελατήρια. Έτσι στην κανονική προβολή η φυγόκεντρος ανάγκαζε το δεύτερο κλείστρο να παραμένει κρυμμένο πίσω από το πρώτο και έτσι να έχουμε 3 λεπίδες σε λειτουργία. Μόλις έπεφταν οι στροφές για την αργή κίνηση, η φυγόκεντρος δεν μπορούσε να υπερνικήσει την δύναμη των ελατηρίων και αυτά μετακινούσαν γωνιακά το δεύτερο κλείστρο-δίσκο με αποτέλεσμα να έχουμε συνολικά 9 λεπίδες στην περιφέρεια (κάτι σαν αστεράκι του νίντζα ένα πράγμα). Το μόνο ελαφρό μειονέκτημα ήταν η μερική πτώση της φωτεινότητας της εικόνας. Αυτή η λειτουργία δυστυχώς ήταν που δεν μπόρεσα να ανακτήσω αν και δεν το παίδεψα πολύ.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Zeiss Ikon στα 8mm.

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Τρι Μαϊος 28, 2013 3:27 am

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Είναι πολύ δύσκολο σε μερικές μόνο γραμμές να αναφερθούμε σε ένα από τα σημαντικότερα ονόματα στο χώρο των φωτογραφίας (κατά κύριο λόγο). Το όνομα Zeiss Ikon σε κάποιους ίσως να μην λέει τίποτα, ή σε άλλους να θυμίζει απλά την εταιρία Carl Zeiss, διαβάστε όμως παρακάτω.

Το 1846 ο οπτικός Carl Zeiss ιδρύει την ομώνυμη εταιρία -η οποία συνεχίζει να υφίσταται έως και σήμερα- στην Jena της (αργότερα ανατολικής) Γερμανίας, και σύντομα θα συγκαταλέγεται ανάμεσα στις καλύτερες εταιρίες οπτικών και επιστημονικών οργάνων.

Περί το 1920 η Δρέσδη (αργότερα ανατολική Γερμανία), είναι άτυπα η πρωτεύουσα της χώρας ως προς την κατασκευή φωτογραφικών. Εκεί το 1926 θα συγχωνευθούν τέσσερεις από τις μεγαλύτερες εταιρίες του χώρου κάτω από την κοινή ονομασία Zeiss Ikon ως θυγατρική της Carl Ζeiss και φυσικά ως ένας κύριος πελάτης της δεύτερης ως προς τα οπτικά.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Οι τέσσερεις αυτές εταιρίες ήταν η Contessa-Nettel (Στουτγάρδη), Ernemann Werke (Δρέσδη), Goerz (Βερολίνο) και Ica, (Δρέσδη), οι οποίες με εξαίρεση την Goerz είχαν και οι ίδιες σχηματισθεί μέσω συγχωνεύσεων άλλων εταιριών. H Ica για παράδειγμα ήταν αποτέλεσμα συγχώνευσης πέντε εταιριών… Σύντομα θα προστεθούν και οι AG Hahn für Optik und Mechanik, (Kassel) και Goerz Photochemisches Werk GmbH, (Berlin).

Μέχρι τον πόλεμο η εταιρία θα κυριαρχήσει στην αγορά με κατασκευές σε όλες τις κατηγορίες και επίπεδα εξοπλισμού, με την ίδια πάντα υψηλή ποιότητα κατασκευής. Η γκάμα περιλάμβανε από τις απλούστερες τύπου κουτιού (box) μηχανές, μέχρι και κατασκευές που στόχευαν και ξεπερνούσαν τις Leica στο «μίνι» φορμά όπως αποκαλούσαν τότε τα 35mm, κατηγορία από μόνη της που εισήγαγε η Leica με την εμφάνιση της το 1925.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Φαίνεται πάντως, πως όσο καλά τα πήγαιναν στον σχεδιασμό και τη κατασκευή, άλλο τόσο χάλια τα πήγαιναν στο γενικότερο μάνατζμεντ, μια και όλες οι πρώην εταιρίες που πλέον είχαν συγχωνευθεί κουβαλούσαν μαζί τους η κάθε μία την δική της γραμμή παραγωγής. Αποτέλεσμα ήταν τα προϊόντα πολλές φορές να ανταγωνίζονται μεταξύ τους και μόλις ένα χρόνο μετά την συγχώνευση να υπάρχουν 104 διαφορετικά μοντέλα (!) στον κατάλογο σε πάνω από 1000 συνδυασμούς μοντέλου-φορμά-φακού και κλείστρου…

---Σε αυτό το σημείο αναλογίστηκα πόση τεχνογνωσία, προσωπικό κάθε βαθμίδας κτλ βρίσκονται πίσω από όλα αυτά. Και μόνο σε ένα κλάδο όπως αυτός. Σε μια εποχή που η Γερμανία ακόμη έγλυφε τις πληγές τις από τον πρώτο παγκόσμιο… anyway ---

Όμως με την έλευση του πολέμου πολλά θα άλλαζαν. Αρχικά, η παραγωγή φωτογραφικών ουσιαστικά θα παύσει, με την εταιρία να τίθεται στην υπηρεσία του κράτους για τις ανάγκες του πολέμου. Μετά βρέθηκε στο σταυροδρόμι των δυνάμεων κατοχής εκ δυσμάς και ανατολάς με αποτέλεσμα να κατακερματισθεί. Όπως και η μητρική Carl Zeiss, η Zeiss Ikon χωρίστηκε σε ανατολική και δυτική. Η Δρέσδη είχε σχεδόν ισοπεδωθεί και πολλά πρωτότυπα, αρχεία και εξοπλισμός χάθηκαν.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Η έδρα της δυτικής Zeiss Ikon μεταφέρθηκε στην Στουτγάρδη (Zeiss Ikon AG Stuttgar). Πολλές ανακατατάξεις και συγχωνεύσεις ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια και γενικά πολλά ονόματα πήγαιναν, ερχόταν και άλλαζαν. Μεταξύ άλλων, στα μέσα του 60 απορροφήθηκε και η Voigtländer, μια ακόμη σημαντική εταιρία του χώρου. To 1972 οι δυτική Zeiss Ikon προς απογοήτευση των φανατικών οπαδών σταμάτησε τις εργασίες τις και μέρος του εξοπλισμού μεταφέρθηκε στη Rollei.

H ανατολική εταιρία αρχικά με το όνομα VEB Zeiss Ikon Dresden ξεκίνησε την παραγωγή αμέσως το 1945, όμως σύντομα πολλά εργοστάσια θα κλείσουν και ο εξοπλισμός τους θα μεταφερθεί στην σοβιετική Kiev. Προέκυψαν επίσης θέματα δικαιωμάτων του ονόματος και έτσι η ανατολική Zeiss Ikon θα μετονομασθεί το 1958 σε VEB Kinowerke Dresden η οποία αργότερα θα μετεξελιχθεί στο κύριο τμήμα της Pentacon. Με την κατάρρευση του σοβιετικού μπλοκ, τμήματά της θα περάσουν σε διάφορες δυτικές εταιρίες.

Η Carl Zeiss το 2004 αναβίωσε το ιστορικό όμομα Zeiss Ikon με την παραγωγή ενός μοντέλου παρόμοιου με την σειρά Leica M.

Τα παραπάνω είναι όσο το δυνατόν μια σύντομη αναφορά σε μια εταιρία με εξίσου πλούσιο όσο και ταραγμένο παρελθόν και ούτε στο ελάχιστο δεν μπορούν να αναφέρουν (πόσο μάλλον να περιγράψουν) ονόματα, εξελίξεις, προϊόντα, πρωτοποριακές κατασκευές και τόσα άλλα που συνδέονται με αυτό το όνομα.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Θα υπάρξει η ευκαιρία να πούμε λίγα ακόμη σε επόμενη παρουσίαση με θέμα τα φωτογραφικά, μια και στην συγκεκριμένη έχουμε να κάνουμε με ολίγον από τα κινηματογραφικά.

Η εταιρία προπολεμικά αλλά και αργότερα, στην γκάμα της παρουσίασε και μερικές μηχανές προβολής και λήψης που απευθύνονταν σχεδόν -αλλά όχι -πάντα στην ερασιτεχνική αγορά. Ο τομέας αυτός ποτέ δεν αποτέλεσε κύριο στόχο, ωστόσο ότι βγήκε από της γραμμές της εταιρίας δεν μπορούσε παρά να ακολουθεί την γενικότερη φιλοσοφία της, ως προς την ποιότητα κατασκευής.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Η (καταταλαιπωρημένη) μηχανή λήψης που βλέπετε πρωτοεμφανίσθηκε στην αγορά το 1952 από δυτική Zeiss Ikon. Ήταν double8 μιας μόνο ταχύτητας (16 καρέ/sec) στα πρώτα μοντέλα με επιπλέον δυνατότητα λήψης καρέ-καρέ για την δημιουργία animation. Ο φακός μεταβλητής εστίασης δεν μπορούσε να αφαιρεθεί, δεχόταν όμως αντάπτορες που τον μετέτρεπαν σε τηλεφακό ή ευρυγώνιο. Το «παπουτσάκι» επάνω, όπως αυτά που έχουν διάφορες φωτογραφικές για την προσαρμογή του φλάς, δεχόταν και ένα αντίστοιχο σκόπευτρο που αντιστοιχούσε σε κάθε αντάπτορα επί του φακού.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Ίσως είναι η μοναδική μηχανή του είδους οριζόντιας διάταξης που της προσδίδει και αυτό το «περίεργο» σχήμα, κάτι σαν κοινή φωτογραφική μηχανή ή κατά άλλους σαν υποβρύχιο. Αυτό από την πλευρά του οδηγεί σε έναν περίεργο τρόπο φόρτωσης του φιλμ το οποίο θα πρέπει να γυρίσει δύο φορές από 90 μοίρες. Αν και φαίνεται κάπως πολύπλοκο οι αναφορές λεν πως δεν δημιουργεί προβλήματα κολλήματος. Όχι περίεργο για μια τέτοια κατασκευή την οποία μόνο αν κρατήσεις θα καταλάβεις την ποιότητά της.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Η συγκεκριμένη αγοράστηκε μόνο για 5 ευρώ λόγο της κακής εξωτερικής κατάστασης. Η σκουριά είναι σίγουρα από θαλασσινό νερό μία που κατά το καθάρισμα της βρήκα ακόμη και στα ποιο απίθανα σημεία άμμο. Ούτε ένα κόκκο όμως στον εσωτερικό μηχανισμό που δούλευε από την αρχή άψογα. Επίσης είναι μάλλον η ποιο αθόρυβη μηχανή που έχω ακούσει.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Το 1959 πρωτοπαρουσιάστηκε ο Movilux 8 που βλέπεται από την δυτική Zeiss Ikon και αυτός. Προβολέας regular 8 mm (το super βγήκε στην αγορά το 1965-66) παραγόταν σε πέντε διαφορετικά χρώματα, κοραλλί – ροζ, ελεφαντόδοντου, πράσινο, μπλε και γκρι «για να ταιριάζει αρμονικά σε κάθε χώρο» σύμφωνα με διαφήμιση της εποχής.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Είναι εξαιρετικά μικρός και απλός στην κατασκευή, ωστόσο κατασκευασμένος σαν τανκς. Το αποσπώμενο καπάκι είναι πλαστικό ενώ τα υπόλοιπα τμήματα είναι μεταλλικά, πρεσαριστά ή χυτά. Όπως και πολλοί άλλοι προβολείς έπαιρνε κίνηση από ειδικούς ιμάντες κυκλικής διατομής που με τον καιρό όμως σαπίζουν και αυτό είναι ένα πρόβλημα πλέον, αλλά με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ένας οποιοσδήποτε ιμάντας θα δουλέψει.

Μόνη ένσταση από την μεριά μου είναι ότι δεν έχει ρύθμιση του “gate” και μπορεί ανάλογα με την κατάσταση του φιλμ ή με μικρή απορύθμιση να βλέπεις στο πάνω μέρος της εικόνας αυτό που έπρεπε να είναι κάτω, πράγμα που όπως καταλαβαίνω από φωτογραφίες διορθώθηκε στα αμέσως επόμενα μοντέλα.

Οι πρώτες μηχανές όπως και αυτή, είχαν μόνο ένα διακόπτη τριών θέσεων: Off – Κίνηση – Κίνηση με φωτισμό. Πολύ σύντομα ο διακόπτης αντικαταστάθηκε με μερικά κουμπιά και έξτρα λειτουργίες. Ήταν ακόμη δυνατόν να προστεθεί εξάρτημα για την αυτόματη φόρτωση του φιλμ καθώς και για τον συγχρονισμό αυτού με ένα μπομπινόφωνο. (Παραπάνω φώτο).

Παίρνει και αυτός την λάμπα- σκάφανδρο των 8V/50Watt η οποία ήταν καινούργια και μικρής κατανάλωσης και έκκλησης θερμότητας για την εποχή. Το σημερινό πρόβλημα με αυτές τις λάμπες είναι πως ξαφνικά έφθασαν ως και τις 25 λύρες η μία, ενώ μπορούν να καούν ακόμη και μετά από μία μόνο ώρα αν η χρήση επιβάλει συχνά ανοιγοκλεισίματα.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Έτσι και εγώ έκανα το εξής χύμα κόλπο που δούλεψε μια χαρά. Χτύπησα μια καμένη λάμπα-σκάφανδρο στο κέντρο. Αυτό έσπασε αλλά όλα τα υπόλοιπα έμειναν άθικτα. Μετά έκοψα τα ηλεκτρόδια σε ένα μήκος και προσάρμοσα μια λάμπα αλογόνου 20W.
Από αυτή έβγαλα ένα «μπριζάκι» που να ταιριάζει στον μετασχηματιστή που είχα από το ΙΚΕΑ και έτοιμος! Τώρα άνοιξε-κλείσε όσο θες! Ένα μικρό πρόβλημα με την δέσμη μπορεί να προκύψει μια και η λάμπα αλογόνου τώρα μπορεί να κάνει σκιά και να εκτρέψει το φώς αλλά αυτό διορθώνεται με υπομονή και με την βοήθεια τον ρυθμιστικών στην βάση της λάμπας.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Ο συγκεκριμένος αγοράστηκε για 35 λύρες και άλλες 30 τα μεταφορικά. Άλλαξα ένα μικρό πυκνωτή που κάηκε σχεδόν αμέσως στα χέρια μου (!) αλλά και τον μεγάλο του κινητήρα ο οποίος δούλευε κανονικά τα πρώτα 40 λεπτά αλλά μετά τα έπαιζε όταν ζεσταινόταν.

Είναι τέλειος και τρομερά γλυκούλης. Σίγουρα τέτοιες μηχανές δεν θα ξαναδούμε ποτέ ποια…

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Mangiadischi Penny

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Τρι Ιουλ 30, 2013 12:48 am

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
 
Όνομα και πράγμα? πάρτε το όπως νομίζεται. Τους τρώει στην κυριολεξία τους δισκούς ή όχι, θα πρέπει να ήταν πολύ cool στην εποχή του.
 
Για το πάρτυ, το πικνικ, το αυτοκίνητο! Παίζει 45αρια με το κέντρο ή χωρίς, σε όποια θέση και αν το έχετε και τα πάει πολύ καλύτερα στους κραδασμούς από τα πρώτα cd-player αυτοκινήτου.
Δέχεται τροφοδοσία από την πρίζα ή από μπαταρίες, και το συγκεκριμένο έβγαινε σε πολλά χρώματα με ποιό κοινό καθώς φένεται αυτό το πορτοκαλί, ενώ έχω δει κίτρινο, κόκκινο, μπλέ, ροζ-μωβ και π΄ρασινο επίσης.
 
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
 
Έχω μπερδευτεί σχετικά με τις πληροφορίες που βρίσκω, αλλά είναι σίγουρο πως κυκλοφορούσε από τα μέσα του 70 έως και τουλάχιστον τα τέλη του 80 (το δικό μου έχει μέσα σφραγίδα του 86). Κατά άλλους κυκλοφορούσε από το τέλος του 60 έως και τις αρχές του 90. Δεν μπόρεσα με σιγουριά επίσης να εντοπίσω την εταιρία.
 
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
 
Πάντως στην ίδια λογική φαίνεται να κυκλοφορούσαν και άλλα, και μάλιστα πολλά και από διάφορες εταιρίες. Από τα παλαιότερα -αν όχι το παλαιότερο- είναι το Philips Mignon από τα τέλη του 50, αν και εκείνο δεν διαθέτει ενισχυτή και μεγάφωνο και έπρεπε να συνδεθεί σε ένα ηχοσύστημα οικιακό ή αυτοκινήτου.
 
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
 
Δείτε μερικά Penny καθώς και άλλα εδώ:
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
 
Και επί το έργο!
 
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

APM (Amalgamated Photographic Materials Ltd)

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Πεμ Αυγ 15, 2013 2:55 pm

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
 
Ακόμη και ο θαυμαστός κόσμος του internet αποδεικνύεται καμιά φορά ανεπαρκής όταν αναζητάς πληροφορίες για κάτι που έχει ήδη χαθεί πριν από πολλές δεκαετίες.
 
Έτσι και για την εταιρία ΑPM, είναι δύσκολο να βρεθεί κάτι περισσότερο από λίγες γραμμές.
 
Η ΑPM λοιπόν (Amalgamated Photographic Materials Ltd), ήταν μία Αγγλική εταιρία φωτογραφικών που δημιουργήθηκε από την συγχώνευση των 7 παρακάτω εταιριών το 1921.
 

  • Kershaw Optical Co. Ltd.
    Kershaw & Son Ltd.
    Marion & Foulgar Ltd.
    Rotary Photographic Co. Ltd.
    Rajar Ltd. (founded 1901)
    Paget Prize Plate Co. Ltd.
    Marion & Co. Ltd.


 
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
 
Κατά το τέλος του 1928 (ή αρχές 1929) τέσσερεις από τις 7 εταιρίες σχημάτισαν την APeM Ltd. (Amalgamated Photographic Equipment Manufacturers), εταιρία φωτοευαίσθητών υλικών, η οποία σύντομα θα προσχωρήσει στην  Ιlford, ενώ οι υπόλοιπες θα σχηματίσουν την Soho Ltd.
 
Η ΑPM φαίνεται να κατασκεύαζε κυρίως φθηνές box και πτυσσόμενες μηχανές, όμως έχω συναντήσει και μια που προοριζόταν για φωτογραφικό ρεπορτάζ.
 
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
 
Η συγκεκριμένη μηχανή στις εικόνες θα πρέπει να κατασκευάστηκε περί το 1928-29, καθώς το λουρί μεταφοράς της φέρει το σήμα APeM (αλλά και εντός του θαλάμου όπου μας διαφημίζουν τα φιλμ της APeM).
 
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
 
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
 
Eίναι κατασκευασμένη από ξύλο επενδυμένο με δερματίνη, ενώ πολλές άλλες low-end φωτογραφικές της εποχής χρησιμοποιούσαν απλά πεπιεσμένο χαρτόνι. Ο φακός φαίνεται να αποτελείται από 2 στοιχεία με ένα στοιχειώδες φλιπ-φλοπ κλείστρο (κατεβάζοντας το μοχλό έχουμε έκθεση ενός καρέ, ανεβάζοντάς το έχουμε έκθεση του επόμενου) ανάμεσά τους.
 
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
 
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
 
Διαθέτει μία ταχύτητα, η οποία θα πρέπει να είναι 1/25 ή 1/50 κατά το σύνηθες της εποχής λόγω αργών φιλμ αλλά και από τον ήχο του, καθώς και έκθεση T με το χειρισμό του μικρού μοχλού επάνω.
 
Δύο τρύπες διαφορετικής διαμέτρου επάνω σε μία μεταλλική λωρίδα δημιουργούν τα δύο –άγνωστα- διαφράγματα και ο χειρισμός τους γίνεται με τον μεγάλο επάνω μοχλό.
 
Το φιλμ που μπορεί να χρησιμοποιήσει είναι το κλασσικό 120 που μπορούμε ακόμη και σήμερα να βρούμε και μπορεί αποδώσει 8 καρέ των 6x9cm (full frame camera).
 
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
 
H ταλαιπωρημένη θήκη της είναι από καμβά όπως και τόσες άλλες από εκείνα τα χρόνια.  Κατά τα άλλα η μηχανή είναι σε άψογη λειτουργική και φυσική κατάσταση αν και το φιλμ με το οποίο ήταν φορτωμένη όταν την παρέλαβα καταδεικνύει πως βρισκόταν σε χρήση μέχρι και την δεκαετία του 70 ή και του 80. Δυστυχώς βρισκόταν μόνο στον αριθμό 1 πράγμα που σημαίνει πως δεν υπήρχε περίπτωση να ανακτηθεί καμία φωτογραφία από τον προηγούμενο κάτοχό της (πολύ μεγάλη τρέλα τα ‘found films’ για πολλούς) μία και είτε απλά είχε φορτωθεί είτε είχε τραβηχτεί μόνο μία στάση και αυτή θα είχε καταστραφεί αφού ήδη την είχε ανοίξει ο πωλητής ή/και είχε δοκιμάσει το κλείστρο.
 
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
 
Παρόλα αυτά τράβηξα τις επόμενες 7 στάσεις που απέμεναν για δοκιμή μέσα από την μπαλκονόπορτα και κάτι βγήκε, αλλά όσο και να έψαξα είναι αδύνατον να βρω το σκανάρισμα. Ίσως και να μην το έκανα ποτέ γιατί δεν είχε και κανένα ενδιαφέρον.
 
Τα φιλμ TriFCA, κυκλοφορούσαν στο εμπόριο από τις αρχές του 70 (ίσως και τέλη 60) και μέχρι το τέλος του 80 σε πολλά διαφορετικά φορμά (ρολό, κασέτα, κτλ) και προφανώς υπήρχε και σε ασπρόμαυρό.
 
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
 
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
(ουφ! όλα ανάποδα και δύσκολα...)
 
Η ονομασία του προκύπτει από το Τri- (τρία) και το Film Corporation of America. Γιατί όμως τρία.? Αφού είχες τραβήξει το φιλμ, μετά το ταχυδρομούσες μαζί με το τέλος για την εμφάνιση και εκτύπωση, και το εργαστήριο σου επέστρεφε 3 εκτυπώσεις για κάθε στάση. Μία κανονικού μεγέθους, και 2 μικρότερες στο μισό μέγεθος του αρχικού για «πορτοφολική» χρήση (!)
 
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Ernemann

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Παρ Απρ 18, 2014 2:57 pm

Nα και η Ernemann, άλλο ένα κουτί από τα παλιά.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Οι Heinrich Ernemann και Franz Matthias αρχικά ξεκινούν από ένα κατάστημα λινών υφασμάτων και καλσόν και το 1899 ιδρύουν την «Dresdner Photographische Apparate-Fabrik Ernemann & Matthias», ενώ δύο χρόνια αργότερα με την αποχώρηση του Matthias, η εταιρία θα αρχίσει να στρέφεται ποιό ουσιαστικά στον φωτογραφικό τομέα.

Ο ταλαντούχος και αυτοδίδακτος στα φωτογραφικά κύριος Ernemann θέλοντας να έχει τον πλήρη έλεγχο των κατασκευών του, σύντομα θα απορροφήσει την χρεοκοπημένη Herbst & Firl και θα σχηματισθεί το 1899 η μετοχική εταιρία «Heinrich Ernemann, Aktiengesellschaft fur Cameraproduktion» που θα παράγει φωτογραφικές και κινηματογραφικές μηχανές σε Δρέσδη και Γκέρλιτς (Gοrlitz).

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Το 1903 η εταιρία θα αρχίσει να κατασκευάζει κινηματογραφικές μηχανές στο φορμά των 17.5mm. H διάσταση αυτή θα αποτελέσει και τη πρώτη σοβαρή προσπάθεια για την δημιουργία ενός ερασιτεχνικού κινηματογραφικού φορμά το οποίο είχε πρωτοεμφανισθεί τα τελευταία χρόνια του 19ου αιώνα. Είχε και αυτό διατρήσεις ανάμεσα στα καρέ όπως συνέβη αργότερα και με τα 9.5mm αλλά ποτέ δεν κατάφερε να επιτύχει εμπορικά. Για αυτό και τα 9.5 και 16mm θεωρούνται τα πρώτα ερασιτεχνικά καθώς ήταν τα πρώτα εμπορικώς επιτυχημένα.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Η ικανότητες του Ernemann και οι νέες ιδέες και πρακτικές στην διοίκηση που έφερε ο γιος του με τις σπουδές που είχε κάνει στην Aμερική βοήθησαν την εταιρία να πάει παραπέρα και το 1908, εποχή υπερπροσφοράς και συνωστισμού στον χώρο, κατάφερε μόνος να στέκεται απέναντι στους άμεσους ανταγωνιστές του που συνενώθηκαν και δημιούργησαν το 1909 την ΙCA.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Την ίδια εποχή, η εταιρία παράγει την πρώτη της SLR και κατασκευάζει πλέον μόνη της τους δικούς τις φακούς, που έως τότε προμηθευόταν από τις Carl Zeiss και Goerz. Μεταξύ των υπαλλήλων της Ernemann τότε ήταν και ο Johan Steenbergen, που αργότερα σχημάτισε την Ihagee.

Kατά τον πρώτο πόλεμο η εταιρία συνεχίζει να αναπτύσσεται στρεφόμενη μερικώς στις πολεμικές εφαρμογές των προϊόντων της, αλλά και στις τσέπες των στρατιωτών στα μέτωπα με τις μικρές πτυσσόμενες μηχανές της.

Το 1920 δημιουργείται μια θυγατρική εταιρία σε συνεργασία με την γνωστή την πάση Krupp για την κατασκευή των κινηματογραφικών μηχανών προβολής, η Ernemann-Krupp Kinoapparate, η οποία κρατά ζωντανό έως και σήμερα το όνομα Ernemann (Σήμερα ERNEMANN CineTec GmbH).

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
ανάποδα και μικρά

Το 1923 το φωτογραφικό τμήμα της εταιρίας μεταφέρεται στο νέο της εργοστάσιο στη Δρέσδη που ο κεντρικός του πύργος είναι έως σήμερα γνωστός ως ο ¨πύργος Ernemann” o ίδιος που έγινε και το σύμβολο της Pentacon αργότερα.

Παρά την τραγική οικονομικό-πολιτική κατάσταση στη μεταπολεμική Γερμανία, ο τομέας εξακολουθεί να ευημερεί και να αναπτύσσεται. Η Ernemann και αυτή έχει μοντέλα σε κάθε κατηγορία. Από απλές τύπου κουτιού, μέχρι πολύ εξελιγμένες επαγγελματικές μηχανές και το 1924 ο ταλαντούχος 24χρονος Ludwig Bertele θα κατασκευάσει για την εταιρία τον εξωτικό για την εποχή φακό Ernostar f1:2 που σύντομα θα αποκτήσει διάφραγμα f1:1.8. Φακός 6 στοιχείων για τον οποίο κατασκευάστηκε η μηχανή Er-Nox και σε λίγο άλλαξε όνομα σε Ermanox.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Εάν σε κάποιους από εμάς σήμερα αυτό μπορεί να φαντάζει απλό, θα πρέπει να συμπεριλάβουμε στην εξίσωση την έλλειψη επικαλύψεων στους φακούς εκείνη την εποχή, πράγμα που δεν επέτρεπε τη χρήση πολλών στοιχείων. Από την μία μπορεί να διόρθωναν γεωμετρικά το αποτέλεσμα αλλά από την άλλη έριχναν τη φωτεινότητα και αύξαναν το θάμπωμα από της αντανακλάσεις εντός του φακού.

Αφού ο Bertele κατάφερε να λύσει όλα τα παραπάνω, ο Ernostar ήταν ο πρώτος φακός που επέτρεψε να ληφθούν φωτογραφίες με φυσικό φωτισμό σε εσωτερικούς χώρους και θέατρα. Για αυτό χρησιμοποιήθηκε στο φωτορεπορτάζ με γνωστότερη περίπτωση αυτή του φωτογράφου Erich Salomon ο οποίος αποθανάτισε πολιτικούς και διπλωμάτες της εποχής σε φυσικές στάσεις χωρίς φλάς.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
τον έφαγε το Άουσβιτσ

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Τελικά το 1926, η εταιρία συνενώνεται μαζί με τις ICA, Goerz και Contessa-Nettel και σχηματίζουν την ιστορική Zeiss Ikon.
Η απλή κάμερα στις φωτογραφίες (φιλμ 120, 6x9) είναι από τη σειρά Film-K. Αυτή η σειρά φαίνεται πως άρχισε να παράγεται κάπου στο 1916-1918 και συνεχίστηκε η κατασκευή της έως και την προσχώρηση της εταιρίας στην Zeiss Ikon το 1926.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Υπήρχαν 5 διαφορετικά μοντέλα που παρήγαγαν αρνητικά 4.5x6, 6x6, 6x9, 6.5x11 και 7.25x12.5cm αντίστοιχα, και οι πρώτες μηχανές φιλοξενούσαν τον μηχανισμό του κλείστρου σε ορθογώνιας μορφής μεταλλικό τμήμα και όχι κυκλικής όπως σε αυτή.

Η μηχανή είναι κατασκευασμένη από ξύλο και δερματίνη, διαθέτει μία ταχύτητα (25 ή 50 να υποθέσω), με διάγραγμα f:12.5, ενώ σε θέση “T” το διάφραγμα μπορεί να έχει δύο τιμές f12.5 ή 25. Η μηχανή είναι σε άψογη κατάσταση ενώ σαν να κατασκευάστηκε μόλις σήμερα φαίνεται να είναι η θήκη της από καμβά. Τόσο καινούργια δείχνει, που με βάζει σε σκέψεις πως ίσως να είναι και μεταγενέστερη αν και στο σημείο που υπάρχει ο η πεταλούδα προώθησης του φιλμ έχει σημάδι από μακροχρόνια παραμονή της μηχανής εντός της.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Zeiss Ikon Nettar 515 (και άλλα παιχνίδια)

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Τετ Ιουλ 16, 2014 8:09 pm

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Ως εισαγωγή για όποιον ενδιαφέρεται, μια σύντομη αναφορά στην ιστορία της Zeiss Ikon από παλαιότερη ανάρτηση μπορείτε να βρείτε [Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]. Όσο για τις Nettar, αυτές αποτέλεσαν μια πολύ επιτυχημένη σειρά ερασιτεχνικών φωτογραφικών μηχανών η οποία πρωτοεμφανίσθηκε το 1934, και το πιθανότερο είναι η ονομασία της να προέρχεται από τους φακούς Nettar οι οποίοι παλαιότερα χρησιμοποιούνταν από την Contessa Nettel. Ύστερα από μία διακοπή κάπου στο 1942, η παραγωγή της σειράς θα συνεχιστεί μεταπολεμικά από τη δυτική Zeiss Ikon και θα ολοκληρωθεί στα τέλη της δεκαετίας του 50.

Όλες τους, από την πρώτη, (Νettar 510 ή Βob- πιθανός νονός η σειρά Bob της Ernemann) μέχρι και την ολοκλήρωση της παραγωγής τους, ήταν πτυσσόμενες και δέχονταν φιλμ 120. Εδώ να αναφέρω πως στην Ευρώπη, η παλιά ονομασία για αυτό το φιλμ ήταν «Β2» και θα το βρούμε αυτό χαραγμένο ή τυπωμένο επάνω σε πολλές μηχανές όπως και στη συγκεκριμένη της παρουσίασης.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Tα διαθέσιμα φορμά 6Χ4.5, 6X6 και 6Χ9cm, ενώ υπήρχε και αρκετά μεγάλο εύρος στους συνδυασμούς φακών (Nettar, Νovar, Tessar) και κλείστρων (από τα φθηνότερα Derval, Vario, Telma και Klio έως τα της υψηλότερης κατηγορίας Prontor και Compur).

Το σασί με τα λιγοστά μηχανικά του τμήματα, και η φυσούνα από δέρμα ήταν όμοια για τις entry level Nettar, και τις μεγαλύτερες αδελφές τους Ikonta και Super Ikonta με τις οποίες μοιράζονταν την ίδια στιβαρή κατασκευή. Οι των υψηλότερων κατηγοριών όμως, φιλοξενούσαν ανώτερου επιπέδου οπτικά, κλείστρα, καθώς και άλλα καλούδια.

Σήμερα, ύστερα από τόσες δεκαετίες, ο χρόνος αποδεικνύει πως το δέρμα από το οποίο κατασκευάζονταν οι φυσούσες -ειδικά προπολεμικά σύμφωνα με τις αναφορές- ήταν τέτοιο, που σπάνια θα έχει χαθεί η ελαστικότητα τους και επίσης πολύ δύσκολα θα εμφανίσει αδιόρατες οπές (pinholes) στα σημεία αναδίπλωσης.*

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

*Καλύτερος τρόπος για να το ανακαλύψει κανείς είναι σε σκοτεινό δωμάτιο να ανοίξει την φωτογραφική και στο εσωτερικό τμήμα της φυσούνας να ανάψει ένα μικρό φακό. Ακόμη και στην περίπτωση που υπάρχουν τέτοιες μικρές οπές όταν η κατάσταση δεν είναι γενικευμένη ενώ το υλικό δεν δείχνει σημάδια έντονης κόπωσης, μπορούμε εύκολα να επέμβουμε με απόλυτη επιτυχία επιστρατεύοντας τα ποιο απλά υλικά. Μια από τις πολλές συνταγές που κυκλοφορούν και έχω δοκιμάσει και ο ίδιος (όχι όμως στη συγκεκριμένη μια και δεν έχει κανένα πρόβλημα παρά το ότι έχει κλείσει αισίως τα…75) είναι η εξής:

Ανακατεύουμε μια μικρή ποσότητα ελαστικής και υδροδιαλυτής κόλλας (ατλακόλ για χαρτί πχ) με μια ποσότητα μαύρης (ή άλλου χρώματος, ανάλογα το υλικό) βαφής παπουτσιών μέχρι το μείγμα να σκουρύνει όσο απαιτείται. Μετά εφαρμόζουμε στις pinholes αλλά και σε ακόμη μεγαλύτερες περιοχές αν είναι απαραίτητο (πχ σκισίματα) και αφήνουμε να στεγνώσει. Αν ολοκληρώσουμε την εργασία με προσοχή θα έχουμε ένα πολύ αξιόπιστό και «αόρατο» αποτέλεσμα.


Οι φακοί -χωρίς επικάλυψη πριν τον πόλεμο- που τοποθετούνταν στις Νettar ήταν συνήθως τριών στοιχείων σε 3 ομάδες (Novar**, Nettar κτλ, όλοι τους παιδιά του φακού [Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]) με το εμπρός στοιχείο να είναι κινούμενο για να επιτευχθεί η εστίαση. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορούμε να συναντήσουμε και φακούς 4 στοιχείων (Tessar).

Οι κοινότητες ανά τον ιστό, έχουν ασχοληθεί πολύ με τους φακούς Novar. Οι [Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.] δείχνουν ότι δεν υπάρχει διαφορά στην οξύτητα και τη γεωμετρία των φακών 3 στοιχείων με αυτή των 4 στα πιο κλειστά διαφράγματα, ενώ στα πρώτα 1-2 στόπ οι φακοί τριών στοιχείων εμφανίζουν μαλακότερο είδωλο. Ακόμη και [Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.] θα αποδώσουν πολύ ικανοποιητικά, φυσικά με έντονα…ρετρό αποτελέσματα...

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

**Οι φακοί Novar-Anastigmat πρωτοχρησιμοποιήθηκαν από την Huttig τα πολύ πρώτα χρόνια του 1900. Όταν η εταιρία συγχωνεύθηκε με την ICA, κάποιες από τις φωτογραφικές της χρησιμοποιούσαν τέτοιους φακούς. Από το 1926 που η ICA συγχωνεύθηκε στην Zeiss Ikon, ακόμη περισσότερες φωτογραφικές χρησιμοποίησαν αυτόν τον φακό, η φόρμουλα του οποίου ανήκε στην Zeiss Ikon και όχι στην Carl Zeiss. Αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα πως οι φακοί αυτοί κατασκευάζονταν το πιθανότερο από την Rodenstock στο Μόναχο ή/και από την Hensoldt στο Βέτσλαρ.


Η συγκεκριμένη μηχανή είναι η Nettar 515 που μπορεί να αποτυπώσει σε ένα ρολό φιλμ 120 -«Β2» για να είμαστε στο κλίμα-, 16 στάσεις των 6Χ4.5cm. Η παραγωγή της ξεκίνησε το 1937 και ολοκληρώθηκε το 1942. Σύμφωνα με στοιχεία και αριθμούς σειρών που κατάφεραν να συγκεντρώσουν οι κοινότητες, μια και τα επίσημα αρχεία χάθηκαν στον πόλεμο και ειδικά στον βομβαρδισμό της Δρέσδης, αυτή θα πρέπει να κατασκευάστηκε το 1939.

Το κατά τα άλλα χαμηλής κατηγορίας κλείστρο διαθέτει και μηχανισμό αυτοχρονομέτρησης κάτι που δεν ήταν όμως αυτονόητο πριν 80 χρόνια.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Το τηλεσκοπικό σκόπευτρο (τύπου Reversed Galilean, γιατί με αντίθετη διάταξη φακών ο Γαλιλαίος είχε φτιάξει το τηλεσκόπιό του) μπορώ να πω πως είναι αρκετά ικανοποιητικό για γενική χρήση. Σαν έξτρα μπορούσε κάποιος να προμηθευτεί και να προσαρμόσει κοντά στον φακό ένα πτυσσόμενο [Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.] για σκόπευση από το ύψος της μέσης. Αυτό αν και πολύ περισσότερο δύσχρηστο και πιθανόν ανακριβές φαντάζομαι πως διατίθονταν γιατί πολλοί χρήστες θα το είχαν συνηθίσει από τα παλαιότερα χρόνια.

Οι ταχύτητες στην συγκεκριμένη είναι Τ, Β, 1-sec έως και 1/175sec. Kαι το διάφραγμα από 4.5 έως 22 αν και κλείνει ακόμη περισσότερο, πιθανά έως 32, αλλά δεν υπάρχει χαραγμένη αρίθμηση προφανώς γιατί θα έχουμε έντονη περίθλαση.

Ο απλός μηχανισμός στο σώμα, μπορεί να εγγυηθεί απροβλημάτιστή λειτουργία έως και σήμερα αν δεν έχει κακοποιηθεί και το σύνολο του φακού-κλείστρου. Κλείστρο που αποτελείται από λεπίδες και βρίσκεται ανάμεσα στα στοιχεία του φακού. Προσοχή χρειάζεται μόνο σε ένα σημείο κατά τον χειρισμό. Πρώτα θα πρέπει να θέσουμε την ταχύτητα κλείστρου και μετά να οπλίσουμε. Παρακάτω βίντεο που δείχνει πολύ καλά τη συγκεκριμένη φωτογραφική.



Αν θέλουμε να εξασκηθούμε ή διαθέτουμε τις βασικές γνώσεις μπορούμε εύκολα να αποσυναρμολογήσουμε το εμπρός και πίσω στοιχείο του φακού, που μάλλον θα χρειάζεται ένα απλό καθάρισμα, καθώς και να φθάσουμε στα ενδότερα του μηχανισμού για βασικό καθαρισμό και λίπανση του κλείστρου.

Ειδικά με την λίπανση δεν πρέπει ποτέ να το παρακάνουμε. Η τσιγκουνιά εδώ σώζει, μια και δεν πρέπει με τίποτα να φθάσει λάδι στις λεπίδες του κλείστρου. Σε τέτοια περίπτωση θα μπλέξουμε άσχημα, αλλά ακόμη και τότε δεν είναι αδύνατον να διορθώσουμε την χαζομάρα (την έχω πάθει…)

Από την άλλη, αν διαπιστώσουμε περαιτέρω ζημιά στον μηχανισμό του κλείστρου τότε θα είναι το πιθανότερο αδύνατον να το επαναφέρουμε, καθώς ακόμη και τα ταπεινότερα αυτών αποτελούν θαυμαστά έργα ωρολογοποιίας.

Επίσης θα πρέπει κατά την επανατοποθέτηση του εμπρός στοιχείου να προσέξουμε μην χάσουμε τη ρύθμιση της εστίασης…(και αυτό το έπαθα)

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Στις περισσότερες Νettar θα συναντήσουμε τον τύπο χαραγμένο στη δερματίνη που καλύπτει το σώμα και σε όλες θα υπάρχει χαραγμένος επίσης στη δερματίνη ο αριθμός σειράς. Ανάλογα τη χρήση μερικές φορές ίσως είναι δύσκολο να εντοπίσουμε αυτές τις χαράξεις. Η συγκεκριμένη προοριζόταν για την αγγλική (και αμερικανική) αγορά από όπου και την παρέλαβα μαζί με το κίτρινο φίλτρο και την όμορφη vintage θήκη της.

Μπορείτε να την βρείτε ακόμη και σε πραγματικά άριστη κατάσταση, σαν να βγήκε από το εργοστάσιο σήμερα αρκετά συχνά, και με τιμή πολύ χαμηλή αν διαθέτετε υπομονή. Και αν έχετε όρεξη για πειραματισμούς και σκαλίσματα ή αν απλά την θέλετε για ντεκόρ νομίζω πως είναι η ιδανική. Πάντως δύσκολα θα της αντισταθεί κάποιος και δεν θα την χρησιμοποιήσει τελικά.

Οι μηχανές αυτού του είδους θα έλεγα πως είναι και οι αγαπημένες μου γιατί προσφέρουν πολύ καλή εκμετάλλευση του φιλμ –με ένα ακόμη και έτσι, θηριώδες καρέ- σε πολύ μικρές συνολικές διαστάσεις. Αποτέλεσμα να έχουμε μια “compact” 70-80 ετών στο «τσεπάκι» μας. Εντάξει, με 120x85x40mm και βάρος περί τα 450gr το τσεπάκι θέλει να μην είναι και πολύ στενάχωρο…

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Όσο για το κουρδιστό gadget που μπορείτε να δείτε, αυτό είναι ένας μηχανισμός αυτοχρονομέτρησης για φωτογραφικές οι οποίες δεν τον διέθεταν ήδη τα παλιά εκείνα χρόνια.... Πέρα όμως από αυτό, μπορεί να χρησιμεύσει και ως λειτουργία αργής ταχύτητας στη θέση «Β», με εύρος περίπου 1 έως και 15 δευτερόλεπτα. Η ρύθμιση γίνεται με την περιστροφή του δίσκου κάτω από την πεταλούδα κουρδίσματος.

Δεν έχω κανένα στοιχείο, μα χρονικά θα το τοποθετούσα στη δεκαετία του 30. Επίσης μοιάζει αρκετά αν και δεν είναι ίδιο, με αντίστοιχες κατασκευές της γερμανικής Autoknips (Mod II). Υπάρχει λοιπόν πιθανότητα αυτή η εταιρία να τα κατασκεύαζε για λογαριασμό της Zeiss Ikon.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Πολύ ενδιαφέρον και αυτό που μοιάζει με ρολόι τσέπης. Δεν είναι τίποτα άλλο από ένα…φωτόμετρο. Για την ακρίβεια αυτού του τύπου τα «φωτόμετρα» ονομαζόταν extinction meters. H λειτουργία τους είναι πολύ απλή: κρατώντας μπροστά από το μάτι το «φωτόμετρο» και βλέποντας δια μέσου του σκοπεύτρου το θέμα που θέλουμε να φωτογραφίσουμε, περιστρέφουμε τον εξωτερικό δακτύλιο. Με αυτό τον τρόπο μια μεμβράνη μεταβλητής διαφάνειας αρχίζει να σκοτεινιάζει το θέμα μας. Στο σημείο που πλέον διακρίνουμε μόνο τα περιγράμματα στα φωτεινά σημεία σταματούμε την περιστροφή και διαβάζουμε από την άλλη πλευρά τον συνδυασμό ταχύτητας και διαφράγματος.

Την εποχή εκείνη δεν υπήρχαν DIN και ΑSA, για αυτό και υπήρχε και το συνοδευτικό memo με τις αντιστοιχίες για τα φιλμ και τις φωτογραφικές πλάκες που υπήρχαν τότε.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Επειδή είναι τόσο απλό εγώ το βρίσκω θαυμαστό! Φυσικά δεν υπάρχει και η μέγιστη ακρίβεια καθώς αλλιώς προσαρμόζεται το μάτι κάθε ανθρώπου, αλλά σε σχέση με τον κανόνα “sunny 16” το βρίσκω πολύ μεγάλο βοήθημα.

Τα “Diaphot” πρωτοεμφανίσθηκαν το 1921 από την Ica και συνέχισαν από το 1926 έως και το 1934 από την Ζeiss Ikon η οποία διατήρησε και το πεντάκτινο αστέρι που ήταν σήμα της ΙCA (χμχμχμ…). Υπάρχουν και μοντέλα που πρέπει να είναι της τελευταίας περιόδου παραγωγής (την οποία μερικοί τοποθετούν από το 1936 έως το 1940 αλλά έχω σοβαρές αμφιβολίες για αυτό), τα οποία είναι ουσιαστικά όμοια αλλά έχουν καφέ θήκη. Επίσης είχε κυκλοφορήσει και η έκδοση “Kidiaphot” που δεν είναι το παιδικό Diaphot, αλλά το κινηματογραφικό από τη λέξη Kino…

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Προς το τέλος της ταινίας “The artist”, στη σκηνή ενός γυρίσματος, βλέπουμε κάποιον τεχνικό, ή ίσως υποτιθέμενο διευθυντή φωτογραφίας να έχει κρεμασμένο στο λαιμό του κάτι που μοιάζει πολύ με ένα τέτοιο φωτόμετρο. Το κλιπ του κρεμάσματος πάντως δεν είναι ίδιο. Δεν μπορώ να ξέρω, αλλά δεν έχω δει κάποιο άλλο της εποχής που να μοιάζει τόσο. Από το τέλος του 1800 υπήρχαν άλλα «φωτόμετρα» σε σχήμα ρολογιού που δούλευαν διαφορετικά και δεν ήταν τόσο λεπτά. Diaphot (F3.5-25 // 12min – 1/2000sec)

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Kαι τέλος το φωτόμετρο σεληνίου Ιkophot. Η ιστορία ξεκινά κάπου το 1939-40. Μετά τον πόλεμο θα κυκλοφορήσει το δεύτερο μοντέλο και κάπου στις αρχές του 50 θα αλλάξει περιτύλιγμα και από μαύρο θα γίνει ασπρό-κρεμ με κόκκινη θήκη και χρυσαφί (!) λουράκι (φοριέται και σαν κόσμημα…) Ίσως περίεργη στιλιστική επιλογή μια και ποτέ η Zeiss Ikon δεν είχε τέτοιου σχεδιασμού προιόντα. Αυτόματα μου φέρνει στο νου τις φθηνές ανατολικογερμανικές [Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.] του 59, οπότε αν κάποιος έκλεψε σε αυτή την περίπτωση ήταν οι ανατολικοί…

Στην τελευταία περίοδο παράγεται το Ιkophot Rapid, που είναι και το εικονιζόμενο. Η διαφορά με το προηγούμενο μοντέλο είναι πως το rapid δεν έχει κλίμακες στην οθόνη, παρά ένα κυκλάκι που πρέπει να κεντράρουμε στη βελόνα η οποία μετακινείται ανάλογα με την ένταση του φωτός. Στο rapid προστέθηκε επίσης κλίμακα για κινηματογραφικά φιλμ.(6-1600 ΑSA // f1.4-22 // 60sec-1/1000 // 8-64 fps)

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Τι ωραία παιχνίδια!
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Διάθεση retro...

Δημοσίευση από spirakos Την / Το Τετ Ιουλ 16, 2014 8:13 pm

Και σημερα πιεζεις απαλα το κουμπι, εστιαζει αυτοματα, το πατας βαθυτερα και μπινγκο!

_________________
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
avatar
spirakos

Μηνύματα : 1023
Εγγραφή : 23/10/2012
Ηλικία : 22
Τόπος : Κερατσίνι

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Zeca 9x12

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Δευ Νοε 03, 2014 2:37 am

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Δυστυχώς για τον ίδιο, αλλά και τον επίδοξο (εξ)ερευνητή του σήμερα, η ιστορία δείχνει πως έχει ξεχάσει τον κύριο Paul Zeh. Αυτός από μία άποψη φαίνεται να μην πρωτοτύπησε για την εποχή του, και είπε να ανοίξει ακόμη μία εταιρία φωτογραφικών -που αλλού?- στη Δρέσδη κάπου στο 1901-2.

Προς το τέλος του 19ου αιώνα οι γερμανοί είχαν πάθει μια φρενίτιδα με τα οπτικά και φωτογραφικά. Έγραφαν και έσβηναν εξισώσεις, έτριβαν και ξαναέτριβαν γυαλιά, οι δοκιμαστικοί σωλήνες είχαν πάρει φωτιά, ώστε πολύ σύντομα μετέτρεψαν τη Γερμανία και ειδικότερα τη Δρέσδη στο κέντρο του κόσμου σε αυτόν τον τομέα (Για αυτό και μετά τον πόλεμο οι Ρώσοι αντέγραψαν τόσα κλασσικά μοντέλα γερμανικών φακών). Τόσοι πολλοί μαζεύτηκαν, που δεν άργησαν οι πτωχεύσεις ή συγχωνεύσεις.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Άλλος σήμερα αναφέρει την εταιρία του κυρίου Παύλου με το όνομα «Zeh-Camera-Fabrik», ενώ αλλού θα την συναντήσουμε και ως «Paul Zeh Kamerawerk». Πιθανόν να υπήρξε κάτω και από τα δύο ονόματα σε διαφορετικές χρονολογίες αν και αρχικά η πρώτη εκδοχή δείχνει λανθασμένη, για το λόγο πως οι γερμανοί γράφουν "kamera" και όχι "camera". Με μια δεύτερη σκέψη ίσως και να στέκει όμως, καθώς κάποια μοντέλα φωτογραφικών μηχανών έφεραν τον όνομα "Zeca". Αλλά κανείς μάλλον δεν ζει πια που να γνωρίζει κάτι στα σίγουρα...

Επίσης το "Z" το είχαν κάνει και αρκετά καλλιγραφικό με αποτέλεσμα πολλές φορές σήμερα να διαβάζεται λάθος ως "Feca" ή "Leca".

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Tα περισσότερα μοντέλα φωτογραφικών μηχανών της εταιρίας ανήκαν στη μέση κατηγορία, και έφεραν διάφορους συνδυασμούς φακών και κλείστρων. Δεν υπάρχουν στοιχεία, αλλά καθώς φαίνεται κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1910 η εταιρία άρχισε να παράγει και φωτογραφικές μηχανές για γυάλινες πλάκες όπως ήταν το σύνηθες για την εποχή, ενώ αργότερα,-στις αρχές της δεκαετίας του 30 το πιθανότερο-, παρήγαγε και μοντέλα για φιλμ σε διάφορα φορμά.

Άγνωστο παραμένει επίσης και πότε ακριβώς έκλεισε. Άλλος βρίσκει ευκαιρία να αναφερθεί στους συμμαχικούς βομβαρδισμούς εναντίων αμάχων που ισοπέδωσαν τη Δρέσδη στο τέλος 2ου πολέμου και λέει πως το εργοστάσιο εξαφανίστηκε τότε. Άλλος λέει το 1948.

Πάντως λίγο πριν τον πόλεμο η εταιρία έβγαλε το σημαντικότερο μοντέλο της (αν και όχι εμπορικώς επιτυχημένο), τη Zeca-Flex. Ένα πτυσσόμενο μοντέλο TLR (διοπτικής) φωτογραφικής για φιλμ 120.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Οι φακοί προέρχονταν από διάφορους οίκους οπτικών "της γειτονίας" (Rodenstock, Zeiss κ.α.) και τα κλείστρα επίσης (Compur, Combound, Vario κτλ).

Η φωτογραφική της παρουσίασης μοιάζει με τόσες άλλες της ίδιας εποχής. Ένα κουτί από ξύλο υπενδεδυμένο με δερματίνη, βραχίονες και λοιπές λεπτομέρειες που συναντάμε παντού. Πολλές φορές ακριβώς τα ίδια εξαρτήματα μοιράζονταν πολλά μοντέλα διαφόρων κατασκευαστών.

Μια δεύτερη ματιά θα μας πει πως αυτό ήταν ένα οικονομικό μοντέλο. Δεν έχει δεύτερο πτυσσόμενο στάδιο στη ράγα εστίασης που θα επέτρεπε την λήψη macro και επίσης τη χρήση μόνο των πίσω στοιχείων του φακού σε χρήση tele**. Η εστίαση επίσης δεν γινόταν με οδοντωτό μηχανισμό μικρορύθμισης όπως μπορούμε να συναντήσουμε αλλού. Υπάρχει η δυνατότητα κατακόρυφης κίνησης του φακού που βοηθούσε στο τελικό καδράρισμα, αλλά και αυτός δεν διαθέτει κανένα μηχανισμό και πρέπει να γίνει κάπως άκομψα με το χέρι.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Άλλο στοιχείο οικονομικής σχεδίασης είναι ο αργός ακόμη και για την εποχή φακός μέγιστου διαφράγματος f11 καθώς και το κλείστρο Vario της κατά τα άλλα καθόλου ευκαταφρόνητης "Gauthier", που όμως ήταν "δεύτερης" κατηγορίας και απλούστερης σχεδίασης σε σχέση με τα Compound και Compur της "F. Deckel". Το πιθανότερο όμως είναι, πως αυτή η απλή σχεδίαση τα κάνει να λειτουργούν απροβλημάτιστα τις περισσότερες φορές έως σήμερα, με την ελάχιστη ή καθόλου συντήρηση.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Για την κατά προσέγγιση χρονολόγηση της συγκεκριμένης φωτογραφικής δεν υπάρχουν και πολλά που μπορούν να βοηθήσουν. Ο φακός (που είναι σε άψογη κατάσταση) δεν έχει αριθμό σειράς, ούτε και όνομα κατασκευαστή*.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Το κλείστρο (που και αυτό λειτουργεί σαν καινούργιο) επίσης δεν έχει αριθμό σειράς, όμως από αυτό μπορούμε να βγάλουμε αρκετά ασφαλή συμπεράσματα, καθώς είναι ο αρχικός τύπος του Vario. Αυτό τοποθετεί το κλείστρο -άρα πάνω κάτω και τη φωτογραφική- κάπου στο μέσον της δεκαετίας του 1910 με αρχές της δεκαετίας του 20.

Μαζί με την μηχανή ήρθε και η θήκη από δερματίνη με τρείς "plate holders" που λέμε και στα ελληνικά, φορτωμένες με γυάλινες πλάκες οι οποίες είναι άγνωστο αν έχουν εκφωτισθεί ή όχι. Έχω μαζέψει και μερικές άλλες παλιές πλάκες και φιλμ και κάποτε θα αποφασίσω να δοκιμάσω να τις εμφανίσω μήπως βρω κανένα φάντασμα μέσα.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Εντός και η συσκευασία με φωτοευαίσθητες λωρίδες χαρτιού που χρησιμοποιούνταν στο φωτόμετρο "Imperial Exposure Meter" (πρωτοκυκλοφόρησε το 1901). Αυτό, και άλλα παρόμοια λειτουργούσαν ως εξής: Φόρτωνες μια λωρίδα φωτοευαίσθητου χαρτιού στο φωτόμετρο και άφηνες ένα κομμάτι του να εκτεθεί στο φώς το οποίο άρχιζε να σκουραίνει. Μετρούσες το χρόνο που χρειαζόταν για να σκουρύνει το χαρτί ώστε να φτάσει στον ίδιο κορεσμό με ένα χαρτί αναφοράς που βρισκόταν δίπλα. Μετά βάση του πίνακα είχες ένδειξη της απαιτούμενης έκθεσης ανάλογα την ευαισθησία του υλικού το διάφραγμα κτλ.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Αν το πάρουμε από την αρχή για να έκανες σωστή δουλειά θα έπρεπε:

Να κουβαλάς μαζί σου το τρίποδο, να το στήσεις, να εστιάσεις-καδράρεις στο θαμπόγυαλο, να το αφαιρέσεις και να τοποθέτησης στη θέση του μια πλάκα που θα βγάλεις από τη θήκη, να τραβήξεις τη λεπίδα που προστατεύει την πλάκα έτσι που να είναι έτοιμη προς έκθεση στο φώς.

Να φωτομετρήσεις για να έχεις ποιο σίγουρο αποτέλεσμα. Να κάνεις το «κλικ» και μετά όλα με αντίστροφη σειρά. Μέσα σε όλα τα παραπάνω πολλά μπορούν να παν στραβά, όπως να μην έχεις κλείσει το κλείστρο πριν φορτώσεις την πλάκα, να ξεχάσεις τέρμα ανοιχτό το διάφραγμα ή να ξεχάσεις πως έχεις τραβήξει κάποια πλάκα και να την ξαναφορτώσεις κ.ο.κ.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Αν έχετε κουραστεί μόνο που τα διαβάσατε, θα πρέπει μετά από τα παραπάνω τουλάχιστον να εκτιμήσουμε τις σημερινές ευκολίες με μηδενικό κόστος χρήσης που μπορούμε να έχουμε όλοι. Επίσης εμένα με κάνει να σκέφτομαι πως δεν χρειάζεται να καμαρώνω σαν γύφτικο σκεπάρνι αν ύστερα από 8678 λήψεις και δοκιμές καταφέρω να κρατήσω μια κάπως αξιοπρόσεκτη φωτογραφία...

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Λεπτομέρεια το ταμπελάκι με το όνομα του καταστήματος πώλησης. Αυτή η πρακτική ήταν αρκετά διαδεδομένη εκείνη την εποχή και μας δίνει μια μικρή πληροφορία για την ιστορία της κάθε φωτογραφικής που μπορεί να φέρει ένα τέτοιο. Η συγκεκριμένη λοιπόν επωλήθη μέσω του καταστήματος του κυρίου Fritz Naumann στο Stettin. Το Stettin μέχρι το τέλος του 2ου πολέμου ανήκε στη Γερμανία, ενώ από το 45 ανήκει στη Πολωνία με το σημερινό όνομα στα Πολωνικά ως Szczecin.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Έψαξα να βρω παλιό χάρτη της πόλης και ευτυχώς το κατάστημα βρισκόταν σε κεντρική οδό που εντόπισα εύκολα. Μετά άνοιξα το google earth και σύγκρινα με το σήμερα. Η χάραξη της οδού δείχνει λίγο αλλαγμένη στο κεντρικότερο τμήμα της σήμερα αλλά εύκολα εντοπίζεται. Τότε και τώρα σημειωμένα με μαύρη γραμμή στις παρακάτω φώτο.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

*Ο φακός, ο γαμπρός και τα δικαστήρια

Το 1866 συνέβη το εξής: Με πολύ μικρή χρονική διαφορά, παρουσιάστηκαν ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο δύο όμοιας σχεδίασης φακοί. Η θέση τους στην εξέλιξη των οπτικών είναι κορυφαία και χρησιμοποιήθηκαν τουλάχιστον για τα επόμενα 60 χρόνια.

Ο διάσημος έως και σήμερα, αγγλογερμανός οπτικός John Henry Dallmeyer παρουσίασε ένα συμμετρικό φακό που τον ονόμασε Rapid Rectilinear. Φακός τεσσάρων στοιχείων σε δύο ομάδες συμμετρικά τοποθετημένες εκατέρωθεν του διαφράγματος**.

**Οι φακοί συμμετρικής σχεδίασης σχεδόν πάντα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και ως τηλεφακοί διπλάσιου εστιακού μήκους χρησιμοποιώντας μόνο τα εμπρός ή πίσω γκρούπ οπτικών στοιχείων που ήταν όμοια. Σε σχέση με τον ολοκληρωμένο φακό υπήρχε μια πτώση σε απόδοση και φωτεινότητα, συμβιβασμός μεγαλύτερης ή μικρότερης σημασίας ανάλογα με τη χρήση και το ζητούμενο.

Ο κύριος Dallmeyer για την ιστορία είχε βρεθεί να εργάζεται σε μια από τις σημαντικότερες βρετανικές εταιρίες οπτικών της εποχής, αυτή του Andrew Ross. Σε τέτοια εκτίμηση είχε ο κύριος Ross τον υπάλληλό του, που τελικά του έδωσε το χέρι της κόρης του. Επίσης όταν αποδήμησε εις Κύριο το 1859, του άφησε μεγάλο μέρος της περιουσίας του με το οποίο ο Dallmeyer το 1860 άνοιξε την δική του εταιρία στο Λονδίνο.

Η ουσιαστικά όμοια σχεδίαση που παρουσίασε ο γερμανός Hugo Adolph Steinheil ακριβώς την ίδια εποχή και είχε σχεδιάσει μαζί με τον φίλο του Philipp Ludwig von Seidel (μεγάλος μαθηματικός κτλ, στον οποίο αποδίδεται η πρώτη ολοκληρωμένη μελέτη για τις οπτικές αποκλίσεις οι οποίες φέρουν και σήμερα το όνομά του), ονομάστηκε Aplanat και δεν άργησε να φέρει δικαστικές διαμάχες.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Αν θυμάμαι καλά αποδείχτηκε πως τελικά και οι δύο είχαν σχεδιάσει και εξελίξει εντελώς ανεξάρτητα τους φακούς τους, ενώ ο Steinheill μάλλον προπορεύτηκε μερικές εβδομάδες.

Πολύ πιθανό λοιπόν, ο συγκεκριμένος φακός που έφθασε ως τις μέρες μας σε άψογη κατάσταση, να κατασκευάστηκε από την εταιρία του Steinheill η οποία όπως και του Ross συνέχισε να υφίσταται για πολλές δεκαετίες μετά τον θάνατο τους.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Επίσης μόλις ένα χρόνο πριν ο Steinheill είχε παρουσιάσει τον "πρόγονο" του Aplanat κατά μία έννοια, ονόματι "Periskop" (Periskop - Aplanat ονομάζεται ο φακός της συγκεκριμένης φωτογραφικής), o οποίος ήταν πάλι συμμετρικός αλλά με μόνο 2 απλούς μηνίσκους συμμετρικά εκατέρωθεν του διαφράγματος. Όμως τίποτα δεν είναι σίγουρο, καθώς πολλοί επώνυμοι ή όχι οίκοι κατασκεύαζαν οπτικά εκείνη την εποχή κάτω από το όνομα άλλων εταιριών.

Τέλος και 2 δοκιμές με τον φακό προσαρμοσμένο σε μια ψηφιακή φωτογραφική του σήμερα. Φυσικά μπορούμε να δούμε μόνο την απόδοση στο κέντρο που πάντα εκεί είναι καλύτερη μια και η κατασκευή του φακού είναι για μέγεθος ειδώλου της τάξεως των 9x12cm και όχι για κάποια χιλιοστά μόνο.

Διαστάσεις κλειστή (περίπου) 115x155x40mm, βάρος περι τα 800γρ.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Διάθεση retro...

Δημοσίευση από p.gabr Την / Το Τρι Νοε 04, 2014 7:54 pm

Πολύ αναλυτικό. Ωραίο Χρήστο

Οι φωτογραφίες που βλέπω του ΕΣ ήταν στημένες και μέχρι τον εμφύλιο. Ήταν δύσκολη γενικά η φωτογράφηση. Όμως οι εικόνες που έχουμε στον ww2 ήταν καταπληκτικές και σε κίνηση
Οκ ευχαριστούμε για το εγκυκλοπαιδικό

Το φιλμ από ποτέ να μπήκε για σπιτική χρήση προσιτή στο Κοινό;


Έχει επεξεργασθεί από τον/την p.gabr στις Τρι Νοε 04, 2014 8:16 pm, 1 φορά (Λόγος της επεξεργασίας : ΗΤΑ)
avatar
p.gabr

Μηνύματα : 623
Εγγραφή : 23/10/2012
Ηλικία : 58
Τόπος : Αχαρναί

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Διάθεση retro...

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Τρι Νοε 04, 2014 8:23 pm

Ευχαριστώ Παναγιώτη.

Το φιλμ για το λαό ήδη από τον πρώτο παγκόσμιο ήταν αρκετά διαδεδομένο και ακόμη περισσότερο από το 30 και μετά.

Τώρα το "και οι υπόλοιποι που αναφέρεις" ακούγεται υποτιμητικό για αυτούς. Μας αρέσει ή όχι αν δεν είχε πάρει φωτιά ο κώλος των γερμανών στον τομέα (αφού είχαν κάνει την αρχή οι γάλλοι και άγγλοι χονδρικά) τα πράγματα θα ήταν πολύ πίσω.

Οι αμερικάνοι ερχόταν "τελευταίοι" και καταιδρωμένοι και ούτε στο παραμικρό δεν μπορούν να συγκριθούν σε ποιότητα, μέγεθος και ανακαλύψεις.
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Διάθεση retro...

Δημοσίευση από p.gabr Την / Το Τρι Νοε 04, 2014 9:07 pm

Ναι χρηστο το άλλαξα πριν το κείμενο γιατί ήταν λάθος μου και στο χέρι γραμμένο



avatar
p.gabr

Μηνύματα : 623
Εγγραφή : 23/10/2012
Ηλικία : 58
Τόπος : Αχαρναί

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Διάθεση retro...

Δημοσίευση από chris73 Την / Το Τρι Νοε 04, 2014 9:31 pm

Kαλά βρε Παναγιώτη, δεν γράφουμε εξετάσεις! Smile

Ωραίες φώτο από την Αμερική των αρχών του αιώνα με την ιστορία της κάθε μίας έχει εδώ
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

*edit
χιχιχι να τι βρήκα μόλις.
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
avatar
chris73

Μηνύματα : 449
Εγγραφή : 25/10/2012
Τόπος : Θεσσαλονίκη

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Διάθεση retro...

Δημοσίευση από p.gabr Την / Το Τετ Νοε 05, 2014 8:34 pm

ΦΩΤΟΓΡΑΦΕ ΜΟΥ ΧΡΗΣΤΟ

Θα πρέπει να την γνωρίζεις, η να έχεις ακούσει, για  αυτήν την σειρά που είχε παιχθεί το 1977 στην ΕΡΤ

Ο φωτογράφος του χωριού

Ήταν καταπληκτική ακόμα θυμάμαι επεισόδια

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

avatar
p.gabr

Μηνύματα : 623
Εγγραφή : 23/10/2012
Ηλικία : 58
Τόπος : Αχαρναί

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Σελίδα 2 από 5 Επιστροφή  1, 2, 3, 4, 5  Επόμενο

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης